مبارزات انقلابی دانشجویان پس از بازگشایی دانشگاه ها

با فراخوان هایی از گروه های گوناگون دانشجویی آزادیخواه یک سلسله گردهمایی ها و راهپیمایی ها در بسیاری از دانشگاه های کشور بر گزار شد. در این گردهمایی ها که برخی از آنها به زد و خورد با نیروهای بسیجی و گارد ویژه کشیده شد شعارهای زیر سر داده شد:

کشته ندادیم که سازش کنیم، رهبر قاتل را ستایش کنیم

خونی که ریخته می شه، با هیچی پاک نمی شه

مرگ بر خامنه ای

 مرگ بر دیکتاتور

 امسال سال خونه، سیدعلی خامنه ای

***

آزادی، آزادی، آزادی

زن، زندگی، آزادی

زن، زندگی، آزادی- جمهوری ایرانی

***

 نه سلطنت، نه رهبری، دموکراسی و برابری

نه سلطنت، نه رهبری، آزادی و برابری

مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر

***

بی شرف، بی شرف

حیدر حیدر شعارشون، جنایت افتخارشون

توپ تانک مسلسل، دیگر اثر ندارد  به مادرم بگویید دیگر دختر – پسر ندارد

***

 دانشجوی زندانی آزاد باید گردد

***

سر دادن سرودهای انقلابی

***

قسم به خون یاران،  ایستاده ایم تا پایان

***

برآمد مبارزات دانشجویی

نخستین نکته در مورد مبارزات دانشجویان در مرحله ی کنونی برآمد این جنبش پس از سرکوب خونین روزهای 18 و 19 دی ماه جاری است. امری که همچون صاعقه ای بر سر خامنه ای و سران پاسدار فرود آمده است.

تصور خامنه ای جنایتکار و سران جانی و فاسد سپاه و دیگر سردسته های جنایتکار حکومت از قماش لاریجانی، قالیباف، شمخانی، اژه ای، پزشکیان و رادان و... این بود که به راه انداختن کشتار یزرگ دی ماه و پیکرهای جانباخته گان را به آن شکل به خانواده ها دادن و... اوضاع را برایشان بر وفق مراد خواهد کرد و مردم به سکوت و تمکینی دراز در برابر ستم حکام تن خواهند داد.

اما برگزاری آیین های سوگ جانباخته گان در سراسر ایران آن هم با آن درجه از فشارهای نیروهای امنیتی و حتی حمله به سوگواران در برخی از مناطق مانند آبدانان که یکی از پیشروترین شهرهای کوچک ایران گشته است، و درست چند روز پس از آن مبارزات گسترده ی دانشجویان در بسیاری از دانشگاه ها ضربه ای پتک وار به آنها وارد کرد.    

تداوم کنونی مبارزات و امکان بروز اشکال گوناگونی از مبارزه

دومین نکته این است که پس از برگزاری چهلمین روز از جان باختن بسی از فرزندان پیشرو و شجاع به وسیله ی توده ها در سراسر ایران و برآمد کنونی مبارزات دانشجویان تنها چند روز پس از آن  و به دلیل تداوم تمامی مسائل و مشکلاتی که تمامی طبقات خلق را به جنبش و انقلاب علیه حکومت ولایت فقیه کشانده است این امکان بیشتر می شود که شکل هایی دیگری از مبارزه پا گیرد.  

برگزاری دیر یا زود اعتصاب های بخشی، منطقه ای یا سراسری، جنگ و گریز در شهرها و به شکل دسته ها و گروه های کوچک، شورش های خودانگیخته ی شهری( شهرهای کوچک یا بزرگ) و یا روستایی و نیز مبارزات مسلحانه پارتیزانی منطقه ای خود به خودی و یا آگاهانه و سازماندهی شده، این ها هستند آنچه در چشم انداز خیزش انقلابی - دموکراتیک دی ماه می توان دید.

وضع کنونی به گونه ای پیش می رود که می تواند تمامی طبقات انقلابی و مترقی خلق ما را وارد یک انقلاب کند؛ انقلابی که خود می تواند مرحله ای از فراشد بزرگ تر انقلاب دموکراتیک و ضد امپریالیستی بک صد و بیست ساله ی خلق ایران گردد.

 این آن وضعی است که نه تنها سران جمهوری اسلامی بلکه ترامپ و طبقه ی حاکمه ی امپریالیسم آمریکا و دیگر امپریالیست های غربی را به لشکرکشی به منطقه کشانده است.   

وحشت حکومت از تداوم مبارزات توده ای و ورود به یک انقلاب

نکته سوم مساله ی ترس و وحشت حکومت از کشتار بیشتر است. خلق ما سال ها ترسیده است و این بار وضع برعکس شده و به جای اینکه خلق از کشتار دچار وحشت شود، حکومت است که می ترسد و وحشت برش داشته است.

 ما پس از خیزش انقلابی دی ماه که اکنون پس از وقفه ای نسبی و چهل روزه می تواند ادامه یابد نوشتیم که حکومت همچنان که پس از «زن، زندگی، آزادی» و پس از سرکوب های خونین خیابانی و همچنین اعدام ها جوانان مبارز، در مقابل مقاومت زنان و جوانان و توده های همراه شان ناچار از عقب نشینی شد این بار نیز مجبور به عقب نشینی خواهد شد.

این یک قانون است که هر گونه پیشروی یک عقب نشینی دارد که نسبت آن به ماهیت و میزان پیشروی سنجیده می شود. و نیز این مهم است که این پیشروی ها و عقب نشینی ها از سوی نیروهای انقلابی و مترقی و یا نیروهای ارتجاعی صورت گیرد. دیر نیست که خامنه ای یا در مقابل خلق و در نتیجه ی مبارزات خلق یا در مقابل آمریکا خواه بی حمله ی نظامی و خواه پس از حمله ی نظامی مجبور به عقب نشینی های بزرگ شوند.

 در هر صورت حکومت وحشت دارد که سرکوب خونین خویش را ادامه دهد به این دلیل که همچون انقلاب 57 ، خیزش انقلابی کنونی وارد دور برگزاری چهلمین روزهای جانباخته گان هر مرحله و یک انقلاب توده ای نشود. روشن است که در صورت تداوم سرکوب های خونین، مبارزات انقلابی توده ها نیز شدیدتر از پیش خواهد شد.

شعارهای برخی از دسته های دانشجویی به نفع رضا پهلوی

 نکته ی چهارم شعارهای برخی از دسته های دانشجویی به نفع رضا پهلوی بود. در برنامه ای از تلویزیون انترناشنال، این مبلغ صهیونیسم و فاشیسم، که مجری آن یکی از مزدور- خبرنگاران بود، حضرات فاشیست های مهمان این برنامه به همراه مجری برنامه از «پایان یافتن» سخن چپ و کمونیسم در دانشگاه ها صحبت کردند و آنها را متعلق به دهه ی پنجاه دانستند.

گویا این حضرات نمی دانند که اولا دانشجویان کمونیست همواره اقلیتی از دانشجویان بوده اند و دانشجویان به دلیل حساسیت سیاسی نه تنها آنها بلکه تمامی گرایش های درون طبقات و لایه ها و بخش های جامعه را نماینده گی می کنند و در نتیجه لیبرال، دمکرات، دمکرات انقلابی و کمونیست دارند. جریان هایی که اکثریت بخش سیاسی دانشجویان را تشکیل می دهند. این ها را نمی توان حذف کرد به این دلیل ساده که آنها هر کدام نماینده ی طبقه ی معینی درون جامعه هستند و تا این طبقات هستند این گرایش های سیاسی نیزعلیرغم فرود و اوج شان در رهبری جنبش دانشجویی، در میان دانشجویان وجود خواهند داشت.

 در عین حال اقلیتی از دانشجویان بسیجی و حزب اللهی و «ارزشی» و از این دسته ها هستند و نیز دسته ای هم می توانند هوادار سرمایه داران کمپرادور غرب پرست و نماینده گان کنونی شان گروه های سلطنت طلب و پادشاهی خواه مزدور امپریالیست ها باشند. این دسته ی اخیر تنها بخش کوچکی هستند و در صورتی که تبلیغات شان در میان دانشجویان پیش برود می توانند بخش هایی از دانشجویان غیر سیاسی را جذب خود کنند. یعنی آنها می توانند همانند آن بخش از جوانان غیرسیاسی و بی آرمان  باشند که بیشترشان تصوری خام و ساده اندیشانه از زمان استبداد شاهی دارند و به دلیل وجود آزادی های اجتماعی که جمهوری اسلامی دهه هاست از مردم دریغ شان کرده است به آن گرایش نشان می دهند.

بنابراین حتی اگر دسته هایی در میان دانشجویان به نفع پهلوی تبلیغ کنند این اصلا عحیب نیست و برعکس، نبودن اش عجیب است.

***

 ما مبارزات کنونی دانشجویی را ادامه ی مبارزات گذشته و نیز خیزش دی ماه جاری و یکی از واکنش های انقلابی مهم سازماندهی شده در سطح جنبش خلق به کشتار هولناک ارزیابی می کنیم و برآنیم که دانشجویان می توانند نقشی بسیار مهم در برگرداندن اوضاع به نفع توده های مردم و پیشروی انقلاب به عهده گیرند.

زنده و پردوام باد مبارزات دانشجویان انقلابی و مترقی

مرگ بر حکومت ولایت فقیه

مرگ بر خامنه ای و سران پاسدار و بسیجی

زنده باد انقلاب

برقرار باد جمهوری دموکراتیک خلق به رهبری طبقه ی کارگر

گروه مائوئیستی راه سرخ

ایران

چهارم اسفند 1404