امروز در شرایطی سر کار میرویم که سود حاصل از تولید نفت که با رنج و زحمت ما کارگران
عاید حکومت میشود، هزینه گسترش زندانها، تهیه ادوات برای سرکوبِ کمترین صدای
اعتراض در خیابان و تقویت ماشین کشتار و اعدام و جنگ افروزی میشود. در پشت گیتهای
حراست، کمی آنطرف تر از مناطق عملیاتی، فقر، تورم، نابودیِ معیشت و سرکوبِ عریان،
زندگی ما، خانوادههایمان و میلیونها انسان را به لبه پرتگاه کشانده و عملاً
کوچکترین نشانه ای از هیچ خواست و اراده ای مبنی بر اداره جامعه یا بهبود شرایط
معیشتی توسط حاکمیت به چشم نمیخورد!
حکومت تنها به خفه کردن هرگونه صدای اعتراضی که از گلوی کارگر، معلم، بازنشسته و
عموم مردم گرسنه و به ستوه آمده از بی برقی و بی آبی و بی حقوقی و نارضی بر میخیزد،
دست به کاراست و با برگزاری تجمعات و مردم آزاری های شبانه در توهم پیشگیری از
اعتراضات خیابانی، به اعدام متوسل شده است.
همکاران و
مردم عزیز!
اکنون ۱۵۰۰ زندانی در زندان قزلحصار از بیست و
دوم تیرماه در اعتصاب غذا بهسر میبرند تا جلوی کشتار و اجرای احکام اعدام همبندیانشان
را بگیرند. این عزیزان در کنار کارزار شجاعانهی «سهشنبههای نه به اعدام» پرچم
مقاومت در برابر سرکوب را برافراشتهاند و حال برخی از آنها وخیم است. در این
شرایط ما کارگران نفت باید در کنار این عزیزان، خانواده هایشان، خانواده های
محکومین به اعدام و خانواده های دادخواه بایستیم!
حکومت به بهانههای مختلف از جمله پروندههای مواد مخدر جوانان این سرزمین را به
دار میآویزد تا جامعه را مرعوب کند.
ما میدانیم در منطقه اقتصادی پارس
جنوبی و عسلویه و دیگر مناطق اقتصادی، وسعت و فراوانی مواد مخدر به آن شکل وسیع در
شرایطی که کنترل تردد کالا و انسان در تمامی مسیرها صورت میپذیرد تنها از طریق یک
ساختار هماهنگ و مافیایی امکان پذیر است که بدون شک سران حکومت، قرارگاه خاتم و
مقامهای عالی سپاه سازماندهی آن را بعهده دارند. همانهایی که در پرونده سازی های
منتهی به اعدام جوانانمان نقش دارند و دستشان به خون های بسیاری آلوده است.
مافیایی که پس از کشتار بی رحمانه جوانان در جنبش مهسا و اعتراضات دی ماه و پیش از
آن اینک با هدف جلوگیری از فوران خشم ما کارگران و مردم تحت ستم به تداوم جنگ و
کشتار و اعدام بیش از هروقت دیگری نیاز دارد.
هم اکنون طناب دار این جانیان بر گردن
عزیزانی است که جز برای حق زندگی فریاد نکشیدند و متاسفانه ۱۲ عزیز پرونده خیابان علیجانی اصفهان از آن جمله اند که تا کنون
دو تن از این عزیزان به دار آویخته شدند.
عزیزان بی شماری در شرایطی پای چوبههای دار میروند که همچنان فقر و جنگافروزی و
چپاول سفرههای ما را کوچکتر کرده است. در یک چنین فضایی، در شرایط تداوم اعدام
که مشخصاً قتل عمد حکومتی است، ما کارگران نفت و کارگران همه بخشهای اقتصادی با
تداوم چرخش تولید در سود اندوزی عاملان این جنایات در کنار مسببین این شرایط
هولناک نخواهیم ایستاد.
باید کاری کرد، باید در توقف ماشین
خون و خون ریزی و اعدام دست به کار شد.
باید با توقف چرخه تولید با اعتصابات کارگری بعنوان برجسته ترین اهرم فشار، چرخه
بی پایان مرگ آفرینی را متوقف نمود!
برای توقف فوری اعدامها و لغو همیشگی این مجازات فجیع، دست از کار بکشیم!
برای نجات جان زندانیان در خطر اعدام در قزلحصار و سراسر کشور همبسته شویم. برای
دفاع از معیشت، منزلت و کرامت انسانیمان بپا خیزیم!
همکاران!
معیشت، کرامت انسانی و حق زندگی، با حق حیاتِ همهی انسانهای آزادیخواه پیوندی
ناگسستنی دارد.
امروز روز همبستگی ما با جامعه ای است که از کشتار و سرکوب، جنگ و محرومیت و بی
حقوقی به ستوه آمده است.
ما همچنان که در کنار ۹ تشکل کارگری و اجتماعی بیانیه ای
مشترک داده ایم یکبار دیگر فریاد ظلم ستیزی سر داده و صداساز اعتصاب خواهیم بود!
ما یکصدا در
کنار زندانیان قزلحصار و خانوادههایشان فریاد میزنیم:
نه به اعدام، آری به زندگی،
حق جوانان ما اعدام و زندان نیست،
معیشت، منزلت، حق مسلم ماست.
ما کارگران نفت، دادخواه کشته شدگان
اعتراضات جنبش زن، زندگی، آزادی و اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ و پیش از آن، تمامی کارگران بخشهای مختلف اقتصادی را در
برابر خون ریزی و اعدام و جنگ افروزیِ اقلیت مفتخور حاکم به اعتصاب و تعطیلی مراکز
چپاول حکومت فرامیخوانیم!
- شورای سازماندهی اعتراضات کارگران
پیمانی نفت
- شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیررسمی نفت(ارکان ثالث)
۵ مرداد ۱۴۰۵
