بیانیه سوم
پنجشنبه 9 بهمن 1404
مردم شریف، شجاع و داغدار
ایران
کشتار گسترده و جمعیِ جانبهلبرسیدگانِ
حقطلبی که شجاعانه راهی خیابان شدند تا به این نظام نامشروع پایان دهند، یک جنایت
سازمانیافتهٔ حکومتی علیه بشریت بود.
شلیک مستقیم گلولههای
جنگی به مردم، ستاندن دهها هزار جان، تعقیب و بازداشت چند ده هزار تن، تعرض به
زخمیها، جلوگیری از درمان و حتی کشتن آنان، نامی جز اقدام علیه امنیت ملت ایران و
خیانت به وطن ندارد.
مسئول اصلی این روزگار
هولناک، شخص رهبر جمهوری اسلامی و ساختار سرکوبگر نظام حاکم است؛ ساختار خودکامهای
که برای بقا از کشته پشته ساخت، بیاعتنا به اینکه خواست شهروندان، حتی برای تغییر
نظام سیاسی، از حقوق اساسی و بدیهی ملت است و حاکمیت حق ندارد با انگهای رسوایی
چون «فتنهگر، اغتشاشگر و تخریبگر»، یا «تروریست و وابسته به دشمن»، حق بنیادین
تعیین سرنوشت را از مردم سلب کند.
تکرار تلخ تجارب چند دههٔ
اخیر نشان داده است که مانع اصلی نجات ایران از مهلکهٔ حاضر، شخص علی خامنهای و
نظام استبداد دینی است که هر روز بقای آن گرد مرگ و نابودی بیشتر میپاشد، فروپاشی
جامعه را گستردهتر میکند و سقوط میهن را در ورطهٔ ویرانی عمیقتر؛ چنانکه دههها
ایران را در میان بحرانهای ناشی از سیاستهای ستیزهجویانه نگه داشت و اکنون
احتمال جنگ در نتیجهٔ تداوم این حاکمیت بیش از همیشه بر کشور سایه انداخته است.
در این بزنگاه تاریخی که
آتیهٔ میهن تاریکتر از هر زمان دیگر شده است، وظیفهٔ خود میدانیم بر لزوم
دادخواهی کشتهشدگان و آزادی همهٔ زندانیان سیاسی تأکید کنیم. ما با آنکه آگاهیم
قدرت کور هرگز به تغییر تن نخواهد داد، اما تنها راه نجات ایران را در محاکمهٔ
تمامی آمران و عاملان دستگاه سرکوب و پایانبخشی به نظام ناجمهوری و غیرانسانی
حاکم میدانیم تا با تشکیل جبههٔ فراگیر ملی برای برگزاری رفراندوم و تشکیل مجلس
مؤسسان، همهٔ مردم ایران از تمام سلایق سیاسی بتوانند در فرآیندی دموکراتیک و
آگاهانه برای آیندهٔ سیاسی خود تصمیم بگیرند.
هشدار که جز این، کشور
دچار چرخهٔ خشونت خانمانسوز خواهد شد. باشد که آفتاب آزادی بر مردم و میهن ما
طلوع کند.
قربان بهزادیاننژاد،
جعفر پناهی، امیرسالار داودی، ویدا ربانی، محمد رسولاف، حسین رزاق، نسرین ستوده،
ابوالفضل قدیانی، حاتم قادری، عباس صادقی، منظر ضرابی، بنیاد نرگس محمدی، مهدی
محمودیان، سعید مدنی، عبدالله مومنی، محمد نجفی، صدیقه وسمقی
