پویا قبادی؛ تجمع مردم سنقر در پی
اعدام این زندانی سیاسی و ادامه بیخبری از محل دفن
پویا قبادی؛ تجمع مردم سنقر در پی اعدام این زندانی سیاسی
پس از
اعدام پویا قبادی در زندان قزلحصار، تجمع مردم سنقر در برابر منزل پدری او برگزار
شد؛ همزمان گزارشها از تحویل ندادن پیکر و بیاطلاعی خانوادهها از محل دفن حکایت
دارد
کانون
حقوق بشر ایران، سهشنبه ۱۳
فروردینماه ۱۴۰۵ – در پی اعدام پویا قبادی، زندانی سیاسی اعدامشده در زندان
قزلحصار، جمعی از مردم سنقر در برابر منزل پدری او تجمع کردند و یاد او را گرامی
داشتند. همزمان گزارشها از دفن مخفیانه و تحویل ندادن پیکر اعدامشدگان به
خانوادهها منتشر شده است.
چرا
پویا قبادی اعدام شد؟
پویا
قبادی، ۳۳ ساله و فارغالتحصیل مهندسی برق، در اسفند ۱۴۰۲ به اتهام هوادری از مجاهدین خلق بازداشت و سپس در دادگاه به
اعدام محکوم شد. حکم اعدام پویا قبادی در حالی صادر شد که روند رسیدگی به پرونده
این زندانی سیاسی با انتقادهایی درباره نحوه رسیدگی قضایی و روند دادرسی همراه بود.
پویا قبادی روز سهشنبه ۱۱ فروردین در زندان قزلحصار همراه با بابک علیپور اعدام شد. این اعدام تنها یک روز پس از اعدام دو زندانی سیاسی دیگر انجام شد و موجی از نگرانیها درباره وضعیت سایر زندانیان سیاسی را به دنبال داشت.
تجمع
مردم سنقر در پی اعدام پویا قبادی
بر
اساس گزارشهای دریافتی، روز پنجشنبه ۱۳
فروردین ۱۴۰۵ جمعی از مردم شهرستان سنقر با وجود حضور نیروهای امنیتی در
خیابانها و کوچههای منتهی به منزل پدری پویا قبادی، در برابر منزل خانواده او
تجمع کردند.
شرکتکنندگان در این تجمع با خانواده پویا قبادی و بهویژه مادر او ابراز همدردی کردند و یاد این زندانی سیاسی اعدامشده را گرامی داشتند. این تجمع در شرایطی برگزار شد که فضای امنیتی در محل برقرار بوده و محدودیتهایی برای برگزاری تجمع وجود داشته است.
اعدام
چهار زندانی سیاسی در دو روز
اعدام
پویا قبادی در حالی انجام شد که بامداد روز دوشنبه ۱۰ فروردینماه نیز دو زندانی سیاسی دیگر، محمد تقوی و اکبر
دانشورکار، در زندان قزلحصار اعدام شده بودند.
بر
اساس گزارشها، خانوادهها و وکلای این زندانیان از زمان اجرای حکم اعدام بیاطلاع
بودهاند و این احکام بهصورت ناگهانی اجرا شده است. صبح روز سهشنبه ۱۱ فروردین نیز پویا قبادی و بابک علیپور اعدام شدند. به این
ترتیب، در فاصله دو روز، چهار زندانی سیاسی در زندان قزلحصار اعدام شدند.
دفن
مخفیانه و بیخبری خانوادهها
بر
اساس گزارشهای منتشر شده، پیکر برخی از اعدامشدگان به خانوادههای آنان تحویل
داده نشده و محل دفن آنان نیز اعلام نشده است. این موضوع پیش از این نیز در موارد
دیگری گزارش شده بود.
از
جمله هنوز محل دفن دو زندانی سیاسی اعدامشده در مرداد ۱۴۰۴، مهدی حسنی و بهروز احسانی، به خانوادههای آنان اعلام نشده
است و خانوادهها همچنان از محل دفن عزیزان خود بیاطلاع هستند.
تحویل ندادن پیکر اعدامشدگان و اعلام نکردن محل دفن آنان، فشار روحی شدیدی بر خانوادهها وارد میکند و بسیاری از ناظران این اقدام را نوعی مجازات خانوادهها و وارد کردن فشار روحی به آنان میدانند.اعلامیه جهانی حقوق بشر
نقض
حقوق بشر با اعدام پویا قبادی
اعدام
پویا قبادی، اجرای ناگهانی حکم، تحویل ندادن پیکر و اعلام نکردن محل دفن، از
مواردی است که نگرانیهای جدی حقوق بشری ایجاد کرده و میتواند مصداق نقض حقوق
اساسی زندانیان و خانوادههای آنان باشد.
نقض
حق حیات – ماده ۳ اعلامیه
جهانی حقوق بشر:
مجازات اعدام از سوی بسیاری از
نهادهای حقوق بشری نقض حق حیات محسوب میشود و اجرای آن بهویژه پس از روندهای
قضایی مورد انتقاد، نگرانیهای حقوق بشری ایجاد میکند.
نقض
منع شکنجه – ماده ۵ اعلامیه
جهانی حقوق بشر:
نگهداری در شرایط سخت، فشار روحی بر
خانوادهها و تحویل ندادن پیکر میتواند مصداق رفتار غیرانسانی و ایجاد رنج روحی
برای خانوادهها باشد.
نقض
دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه
جهانی حقوق بشر:
اجرای ناگهانی حکم بدون اطلاع خانواده
و وکیل، نگرانیها درباره رعایت نشدن اصول دادرسی عادلانه را افزایش داده است.
نقض
کرامت انسانی – ماده ۱ اعلامیه
جهانی حقوق بشر:
اعلام نکردن محل دفن و محروم کردن
خانواده از حق سوگواری، میتواند نقض کرامت انسانی خانوادهها محسوب شود.
اعدام
پویا قبادی و سه زندانی سیاسی دیگر در مدت کوتاه، نگرانیها درباره روند اجرای
احکام اعدام را افزایش داده است. همزمان، تحویل ندادن پیکر اعدامشدگان و اعلام
نکردن محل دفن آنان، وضعیت خانوادهها را در شرایطی از بیخبری و فشار روحی قرار
داده است.
تجمع
مردم سنقر در برابر منزل پدری پویا قبادی نشان میدهد که این اعدامها با واکنشهای
اجتماعی همراه بوده و همچنان نگرانیها درباره وضعیت سایر زندانیان سیاسی ادامه
دارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر