۱۴۰۵ مرداد ۶, سه‌شنبه

کانون حقوق بشر ایران - به مناسبت سالگرد درگذشت احمد شاملو( بخش نخست)

 

این مقاله که در سایت کانون حقوق بشر ایران درج شده است در دو بخش در سایت قرار داده می شود.

احمد شاملو؛ شاعر آزادی که در برابر دو دیکتاتوری ایستاد

احمد شاملو، بنیان‌گذار شعر سپید و از برجسته‌ترین روشنفکران معاصر ایران، با شعر، پژوهش، روزنامه‌نگاری و ایستادگی در برابر سانسور و استبداد، میراثی ماندگار از آزادی‌خواهی، استقلال اندیشه و تعهد اجتماعی برای نسل‌های امروز و آینده بر جای گذاشت


کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۲ مردادماه ۱۴۰۵ – احمد شاملو از جریان‌سازترین، تاثیرگذارترین و چندوجهی‌ترین چهره‌های فرهنگ و ادبیات معاصر ایران است. او نه تنها با شکستن قالب‌های سنتی، مسیر شعر فارسی را تغییر داد، بلکه به عنوان یک روزنامه‌نگار جسور، مترجم پرکار، پژوهشگر فرهنگ عامه و فعال اجتماعی، اثری عمیق و ماندگار بر چند نسل از روشنفکران ایرانی گذاشت.

احمد شاملو نمونه‌ای بارز از یک «روشنفکر متعهد و مستقل» بود که هرگز قلم و اندیشه‌اش را در خدمت قدرت‌های حاکم درنیاورد. موضع‌گیری‌های تند سیاسی او در تمام طول زندگی‌اش، هم در دوران رانده شدن و سانسور در دیکتاتوری پهلوی و هم در دوران پس از انقلاب ۱۳۵۷، هزینه‌های سنگینی از جمله زندان، ممنوع‌القلمی، قطع حقوق و انزوای اجباری را برای او به همراه داشت.

در سالگرد درگذشت این شاعر پرآوازه معاصر ایران پرداختن به برخی از وجوه زندگی پرارزش ایشان میتواند راهنمای اندیشه و عمل جوانان این مرز و بوم گردد اگر چه وجوه مختلف این زندگی درهم آمیخته و عجین شده در شخصیت شاملو است اما جداسازی و پرداختن به تک تک این وجوه میتواند در شناخت و معرفی او موثرتر باشد.

شاملو شاعر شاعران عصر جدید ایران زمین

​خلق شعر سپید :‌ بزرگ‌ترین دستاورد احمد شاملو در تاریخ ادبیات ایران، پایه‌گذاری شعر سپید یا شعر شاملویی است. پیش از او، نیما یوشیج با شکستن تساوی مصرع‌ها و تغییر جایگاه قافیه، «شعر نو» را بنیان گذاشته بود، اما نیما همچنان به وزن عروضی وفادار بود.

​شاملو گامی فراتر نهاد. او با انتشار مجموعه‌هایی چون هوای تازه (۱۳۳۶)، وزن عروضی را به طور کامل از شعر حذف کرد و نشان داد که شعر می‌تواند بدون ریتم‌های سنتی و تنها با اتکا به «موسیقی درونی کلمات»، لحن حماسی و همنشینی واژگان، تاثیری شگرف بگذارد. او در این راه، به شدت تحت تاثیر نثر کهن فارسی (به‌ویژه تاریخ بیهقی و تذکرةالاولیاء) بود و توانست زبانی باشکوه، آهنگین و منحصربه‌فرد خلق کند.

 مضامین کلیدی در شعر شاملو

​شعر شاملو بازتاب‌دهنده وضعیت انسان عصر خود است. اصلی‌ترین درون‌مایه‌های آثار او عبارتند از:

​انسان و آزادی: انسان در نگاه احمد شاملو موجودی است والا و شایسته آزادی. او به شدت ظلم، استبداد و ناآگاهی را با اشعارش مورد حمله قرار می داد.

​امید و حماسه: حتی در تاریک‌ترین دوران‌های سیاسی، شعر شاملو لحنی ناامید و شکست‌خورده ندارد؛ زبان او همیشه حماسی، ایستاده و نویددهنده سحر و روشنایی است.

​برخی از شعرهای او عبارتند از :‌

هوای تازه (۱۳۳۶) مانیفست شعر سپید و نقطه عطف شعر معاصر

باغ آینه ۱۳۳۹

آیدا در آینه۱۳۴۳

ققنوس در باران۱۳۴۵

مرثیه های خاک ۱۳۴۸)‌

شکفتن در مه ۱۳۴۹

ابراهیم در آتش۱۳۵۲

دشنه در دیس ۱۳۵۶

ترانه های کوچک غربت ۱۳۵۹

مدایح بی صله ۱۳۷۱

در آستانه۱۳۷۶

حدیث بی قرار ماهان۱۳۷۹

شازده کوچولو

و ده ها و شاید صدها اشعار دیگر

شاملو نویسنده و مترجم زبردست

ترجمه: احمد شاملو آثار نویسندگان و شاعران بزرگی را به ایرانیان معرفی کرد. ترجمه‌های او از اشعار لورکا، رمان دن آرام اثر میخائیل شولوخوف و شازده کوچولو اثر سنت‌اگزوپری، با اینکه گاهی با لحن و زبان خود شاملو بازآفرینی شده‌اند، اما هنوز از پرخواننده‌ترین ترجمه‌ها هستند.

​روزنامه‌نگاری: او سردبیری نشریات جریان‌سازی مانند کتاب هفته، خوشه و کتاب جمعه را بر عهده داشت که سنگر سنگین روشنفکری و نقد ادبی در زمان خود بودند.

شاملو فرهنگ شناس برجسته ایرانی

کتاب کوچه پژوهش فولکلور بزرگ‌ترین مرجع فرهنگ عامه ایران

کتاب کوچه، غول آساترین و جامع ترین پروژه پژوهشی احمد شاملو، که با همکاری همسرش آیدا با هدف «گردآوری فرهنگ عامیانه مردم ایران» نوشته شده است. این کتاب دائرةالمعارفی عظیم از ضرب‌المثل‌ها، اصطلاحات، بازی‌ها و باورهای توده مردم ایران است.

احمد شاملو در این کتاب صرفا به لغات نپرداخته بلکه هر آنچه را که به فرهنگ شفاهی و عامه مردم مربوط میشود را ثبت کرده است. مانند ریشه یابی ضرب المثل ها و اصطلاحات عامیانه؛ باورهای توده مردم و خرافات؛ چیستان و ترانه های کودکانه و لالایی ها ؛ ادبیات جاده ایی و پشت کامیونی و … هم از نظر شاملو دور نمانده و به ثبت رسیده است.

شاملو گوش خود را به زبان واقعی جاری در کوچه و خیابان؛ قهوه خانه و خانه های مردم عادی سپرد زیرا او زبان کوچه و بازار را واجد ارزش ادبی و تاریخی میدانست و معتقد بود که روح واقعی یک ملت در زبان عامیانه آنها جریان پیدا می کند.

شاملو در خاطراتش می گوید جرقه اولیه این کتاب در دوران نوجوانی و جوانی در ذهنش زده شد زمانی که اصطلاحات جالب و خاصی را از هم کلاسی ها و مردم کوچه و بازار می شنید و آنها را در کاغذهای باطله و پاکت سیگار یادداشت می کرد یادداشت هایی که بعدها تبدیل به بزرگترین دایره المعارف فولکلور ایران شد.

کتاب کوچه، پروژه چنان وسیعی بود که در زمان حیات او به پایان نرسید؛ ۱۴ جلد از این مجموعه در زمان حیات شاملو به چاپ رسید . پس از درگذشت او با تلاش آیدا سرکیسیان مجلدات بعدی تدوین و انتشار یافت.

سازش ناپذیر در برابر ظلم و استبداد

احمد شاملو نمونه‌ای بارز از یک «روشنفکر متعهد و مستقل» بود که هرگز قلم و اندیشه‌اش را در خدمت قدرت‌های حاکم درنیاورد. موضع‌گیری‌های تند سیاسی او در تمام طول زندگی‌اش، هم در دوران رانده شدن و سانسور در دیکتاتوری سلطنتی و هم در دوران پس از انقلاب ۱۳۵۷و حاکمیت دیکتاتوری ولایت فقیه، هزینه‌های سنگینی از جمله زندان، ممنوع‌القلمی، قطع حقوق و انزوای اجباری را برای او در پی داشت.

​نگاهی به کارنامه مبارزات، مخالفت‌ها و آسیب‌هایی که او در دو رژیم گذشته و کنونی متحمل شد میتواند آموزه هایی برای آحاد مردم بویژه جوانان ایران زمین همراه داشته باشد .

​فرجام یک ایستادگی

​حتی پس از مرگ احمد شاملو در سال ۱۳۷۹، مخالفت‌ها با او تمام نشد. مأموران امنیتی بارها از برگزاری مراسم سالگرد او در امامزاده طاهر جلوگیری کردند و سنگ مزار او چندین بار توسط افراد ناشناس (لباس‌شخصی‌ها) تخریب یا شکسته شد. با این حال، شاملو با پذیرش این همه آسیب، هرگز تن به سازش نداد و در حافظه جمعی ایرانیان به عنوان مظهر «شرافت قلم و تن ندادن به قدرت» باقی ماند.



تجمع و اعتراض میدانی در اصفهان علیه صدور و اجرای حکم اعدام دو تن از مبارزان دی ماه

 


 
مردم شجاع اصفهان هم‌زمان با اجرای احکام جنایتکارانه‌ی اعدام، در میدان علیخانی دست به اعتراض زده و با مزدوران حکومتی برای جلوگیری از اجرای این احکام درگیر شدند!
در جریان این درگیری‌ها، یک دختر جوان به نام آناهیتا آذرشب، توسط وحوش سرکوبگر جان سپرده است.
سه‌شنبه ۶ مرداد ۱۴۰۵


#
نه_به_اعدام
#
علیه_اعدام_و_شکنجه
#
اعدام_قتل_عمد_حکومتیست

اتحاد بازنشستگان

۱۴۰۵ مرداد ۱, پنجشنبه

زندان قزلحصار؛ دهمین روز اعتصاب غذا - کانون حقوق بشر ایران

 

زندان قزلحصار؛دهمین روز اعتصاب غذا، تشدید اختلال در ارتباطات همزمان با وخامت حال اعتصاب‌کنندگان

منابع آگاه از نصب تجهیزات ایجاد اختلال در ارتباطات در زندان قزلحصار و محدود شدن ارسال تصاویر و ویدئوها خبر می‌دهند؛ همزمان گزارش‌ها حاکی از وخامت روزافزون وضعیت جسمانی زندانیان اعتصاب‌کننده و نبود رسیدگی پزشکی مؤثر است.








کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۳۱ تیرماه ۱۴۰۵ –  همزمان با دهمین روز اعتصاب غذای گروهی از زندانیان در زندان قزلحصار، منابع آگاه از تشدید محدودیت‌های ارتباطی در این زندان خبر می‌دهند. بر اساس اطلاعات دریافتی، پس از نصب تجهیزات ایجاد اختلال در ارتباطات، امکان ارسال تصاویر و ویدئوها از داخل زندان به خارج به‌شدت محدود شده و ارتباط زندانیان با بیرون بیش از گذشته با مشکل مواجه شده است.

به گفته این منابع، همزمان با نصب این تجهیزات، اینترنت در خانه‌ها و مناطق اطراف زندان قزلحصار نیز با کندی و اختلال محسوس روبه‌رو شده است؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره تلاش برای محدود کردن جریان اطلاع‌رسانی از وضعیت زندانیان را افزایش داده است.

بیانیه زندانیان در روز دهم اعتصاب غذا در زندان قزلحصار

درود بر مردم همیشه بیدار ایران

  امروز ۴/۳۱/ ۱۴۰۵ دهمین روز اعتصاب واحد ۲ زندان قزلحصار می‌باشد. اعدام را متوقف کنید پیش از آنکه جان‌های بیشتری گرفته شود.
ما به تعداد ۱۵۰۰ زندانی زندان قزلحصار در صورتی دست به اعتصاب زده‌ایم که کاملا آگاهیم  فشار ناشی از این اعتصاب غذای خشک جان ما را به خطر انداخته و به مرگ نزدیک می‌‌کند. اما با همه این محدودیت‌ها تا زمانی که این چرخه مرگ و این ماشین کشتار  جمعی متوقف نگردد از خواسته انسانی خود دست نخواهیم کشید. لذا از تمامی سازمان‌های حقوق بشری، نهادهای بین‌المللی و گزارشگران ویژه سازمان ملل متحد و وجدان‌های بیدار جهان عاجزانه استدعا داریم که در حمایت از این اعتصاب هر چه سریعتر گامی عملی برداشته و برای توقف فوری اجرا احکام اعدام اقدام نمایند. نه به اعدام


محدود شدن اطلاع‌رسانی از داخل زندان قزلحصار

بر اساس گزارش منابع مطلع، محدودیت‌های تازه ارتباطی در شرایطی اعمال شده که طی هفته‌های گذشته تصاویر و ویدئوهای منتشرشده از داخل زندان قزلحصار نقش مهمی در آگاهی افکار عمومی از وضعیت اعتصاب‌کنندگان و شرایط نگهداری آنان داشته است. این تصاویر، روایت‌هایی از وضعیت جسمانی زندانیان، شرایط بندها و ادامه اعتصاب غذا را در اختیار رسانه‌ها و نهادهای حقوق بشری قرار داده بود.

منابع آگاه می‌گویند با نصب تجهیزات جدید، امکان ارسال فایل‌های تصویری و ویدئویی به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. این موضوع می‌تواند روند اطلاع‌رسانی مستقل از داخل زندان را با دشواری بیشتری مواجه کند و دسترسی خانواده‌ها، رسانه‌ها و نهادهای حقوق بشری به اطلاعات روزآمد را محدود سازد.

همچنین گزارش‌ها از اختلال در اینترنت مناطق اطراف زندان قزلحصار، نگرانی‌ها را درباره گسترش دامنه این محدودیت‌ها افزایش داده است؛ هرچند تاکنون مقام‌های مسئول درباره علت این اختلال‌ها توضیحی ارائه نکرده‌اند.

وخامت وضعیت جسمانی زندانیان اعتصاب‌کننده

منابع مطلع همچنین از وخامت تدریجی وضعیت جسمانی زندانیان اعتصاب‌کننده در زندان قزلحصار خبر می‌دهند. به گفته آنان، بسیاری از زندانیان پس از روزها اعتصاب غذا با ضعف شدید، کاهش وزن، افت فشار خون و کاهش توان جسمی روبه‌رو شده‌اند و برخی نیز برای انجام فعالیت‌های روزمره با مشکل مواجه هستند.

این منابع تأکید می‌کنند که وضعیت جسمانی اعتصاب‌کنندگان هر روز بحرانی‌تر می‌شود و نگرانی‌ها نسبت به پیامدهای ادامه اعتصاب غذا افزایش یافته است. با این حال، تاکنون هیچ اقدام مؤثری برای رسیدگی پزشکی به آنان یا پاسخ‌گویی به مطالباتشان صورت نگرفته و مسئولان زندان نیز اقدامی برای حل این وضعیت انجام نداده‌اند.

نگرانی از نبود رسیدگی پزشکی و پاسخ به مطالبات

به گفته منابع آگاه، علاوه بر وخامت وضعیت جسمانی زندانیان، تاکنون هیچ نشانه‌ای از آغاز گفت‌وگو میان مسئولان زندان و اعتصاب‌کنندگان یا بررسی مطالبات آنان مشاهده نشده است. همچنین گزارشی از اعزام گسترده اعتصاب‌کنندگان به مراکز درمانی یا انجام معاینات تخصصی پزشکی منتشر نشده است.

فعالان حقوق بشر هشدار می‌دهند که ادامه اعتصاب غذا بدون نظارت و مراقبت پزشکی می‌تواند سلامت زندانیان را با خطرهای جدی مواجه کند. آنان تأکید می‌کنند که مسئولان زندان موظف‌اند صرف‌نظر از علت اعتصاب، خدمات درمانی لازم را در اختیار زندانیان قرار دهند و از وخامت وضعیت جسمانی آنان جلوگیری کنند.

زندان قزلحصار زیر ذره‌بین نهادهای حقوق بشری

زندان قزلحصار طی سال‌های اخیر بارها به دلیل شرایط نگهداری زندانیان، اجرای گسترده احکام اعدام، تراکم بالای جمعیت کیفری و محدودیت‌های اعمال‌شده بر زندانیان در گزارش‌های نهادهای حقوق بشری مورد توجه قرار گرفته است. در ماه‌های اخیر نیز گزارش‌های متعددی درباره وضعیت زندانیان محکوم به اعدام، اعتصاب‌های غذا و اعتراض به شرایط نگهداری از این زندان منتشر شده است.

فعالان حقوق بشر معتقدند دسترسی زندانیان به ارتباط با خانواده، وکیل و امکان انتقال اطلاعات به بیرون، یکی از مهم‌ترین ابزارهای پیشگیری از نقض حقوق زندانیان است. از این رو، هرگونه محدودیت گسترده در ارتباطات، به‌ویژه در شرایطی که گروهی از زندانیان در اعتصاب غذا به سر می‌برند، نگرانی‌ها درباره شفافیت وضعیت داخل زندان را افزایش می‌دهد.

در حالی که گزارش‌ها از تشدید محدودیت‌های ارتباطی و وخامت حال اعتصاب‌کنندگان حکایت دارد، خانواده‌های زندانیان و نهادهای حقوق بشری خواستار رسیدگی فوری پزشکی، شفاف‌سازی درباره وضعیت زندانیان و پاسخ‌گویی مسئولان نسبت به شرایط حاکم بر زندان قزلحصار شده‌اند. تا زمان تنظیم این گزارش، هیچ مقام رسمی درباره گزارش‌های مربوط به اختلال در ارتباطات، وضعیت اعتصاب‌کنندگان یا اقدامات انجام‌شده برای رسیدگی به آنان اظهار نظری نکرده است.

 

۱۴۰۵ تیر ۲۸, یکشنبه

استفاده حکومت دزدان و جانیان و دستگاه قضایی شان از ادامه ی جنگ برای اعدام مبارزان انقلاب -اعدام عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی

 گزارش کانون حقوق بشر ایران
اعدام عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی در پرونده میدان علیخانی؛ نگرانی از سرنوشت ۱۰ زندانی دیگر

اعدام عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی در پرونده میدان علیخانی؛ نگرانی از سرنوشت ۱۰ زندانی دیگر
بامداد امروز عرفان اسفندیاری، از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، و گل‌محمد محمدی، شهروند افغانستان، در ارتباط با پرونده موسوم به «میدان علیخانی» اصفهان اعدام شدند. همزمان، از سرنوشت ۱۰ زندانی دیگر که پیش‌تر به سلول انفرادی منتقل شده‌اند، همچنان اطلاعی در دست نیست
عرفان اسفند‌یاری
گل‌ محمد محمدی
کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۲۸ تیرماه ۱۴۰۵ – بامداد امروز دو تن از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، به نام‌های عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی، در ارتباط با پرونده موسوم به «میدان علیخانی» اصفهان اعدام شدند. این دو زندانی با اتهام مشارکت در کشته شدن چهار عضو بسیج در جریان اعتراضات ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ محاکمه و به اعدام محکوم شده بودند.
عرفان اسفندیاری هنگام بازداشت ۱۸ سال داشت و گل‌محمد محمدی، ۲۳ ساله و تبعه افغانستان، نیز از دیگر متهمان این پرونده بود. گزارش‌ها حاکی است که هر دو زندانی بامداد امروز اعدام شده‌اند.
همزمان، نگرانی‌ها درباره سرنوشت ۱۰ زندانی دیگر این پرونده که روز گذشته به سلول‌های انفرادی منتقل شده بودند، افزایش یافته است. تاکنون هیچ اطلاع رسمی درباره وضعیت این زندانیان منتشر نشده است.
انتقال محکومان به انفرادی پیش از اجرای حکم اعدام
پیش از اجرای احکام، مجموعه «نفس در قفس» گزارش داده بود که ۱۲ محکوم به اعدام در پرونده میدان علیخانی، به همراه دو زندانی سیاسی دیگر، به سلول‌های انفرادی منتقل شده‌اند؛ اقدامی که معمولاً در آستانه اجرای احکام اعدام صورت می‌گیرد.
اکنون با اجرای حکم اعدام عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی، خانواده‌ها و فعالان حقوق بشر نسبت به احتمال اجرای احکام دیگر محکومان این پرونده ابراز نگرانی کرده‌اند.
پرونده میدان علیخانی چگونه شکل گرفت؟
پرونده موسوم به میدان علیخانی به وقایع ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات سراسری در شهر اصفهان بازمی‌گردد. در آن روز، بنا بر اعلام مقام‌های رسمی، چهار نفر از نیروهای بسیج و انتظامی در جریان درگیری‌ها کشته شدند.
پس از این رویداد، نیروهای امنیتی دست‌کم ۵۹ نفر را بازداشت کردند. بازداشت‌شدگان با اتهامات مختلفی از جمله «محاربه» و مشارکت در قتل روبه‌رو شدند و روند رسیدگی قضایی آنان در دادگاه انقلاب اصفهان آغاز شد.
بر اساس گزارش‌ها، علاوه بر محکومان به اعدام، ۲۳ نفر دیگر از متهمان این پرونده نیز با وجود آنکه گفته می‌شود نقشی در کشته شدن افراد یادشده نداشته‌اند، به احکام حبس بین پنج تا ۱۰ سال محکوم شده‌اند.
تأیید احکام اعدام در دیوان عالی کشور
رسیدگی به این پرونده در شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان به ریاست محمد براتی درچه و با حضور قاضی محمد توکلی انجام شد.
در پایان این روند، برای ۱۲ نفر از بازداشت‌شدگان حکم اعدام صادر شد. سپس دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۸ تیرماه ۱۴۰۵ این احکام را تأیید کرد و پرونده برای اجرا به واحد اجرای احکام ارسال شد.
اجرای حکم اعدام عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی نخستین اجرای احکام اعدام در این پرونده محسوب می‌شود و نگرانی‌ها نسبت به اجرای احکام سایر محکومان را افزایش داده است.
گزارش‌ها از شکنجه و اعترافات اجباری
بر پایه اطلاعات منتشرشده، عرفان اسفندیاری پس از بازداشت تحت فشارهای شدید روحی و روانی قرار گرفته و همچنین در جریان بازجویی‌ها شکنجه شده است. منابع مطلع می‌گویند این شرایط به اخذ اعترافات اجباری از وی منجر شده است.
همچنین گزارش‌ها حاکی از آن است که روند رسیدگی قضایی به پرونده او با انتقادهای جدی درباره رعایت اصول دادرسی عادلانه همراه بوده است. از جمله موارد مطرح‌شده، عدم دسترسی مؤثر به وکیل منتخب، محدودیت در حق دفاع و نبود شفافیت در فرآیند رسیدگی قضایی عنوان شده است.
در خصوص گل‌محمد محمدی نیز گزارش شده است که وی به اتهام «محاربه» از طریق حضور در جریان وقایع میدان علیخانی، به دو بار اعدام محکوم شده بود.
با توجه به گزارش‌های منتشره استفاده از اعترافات اخذشده تحت فشار یا شکنجه می‌تواند اعتبار روند رسیدگی قضایی را با پرسش‌های جدی مواجه کند.
نگرانی از سرنوشت دیگر محکومان
با اجرای حکم دو تن از محکومان پرونده، نگرانی درباره وضعیت ۱۰ زندانی دیگر که پیش‌تر به سلول انفرادی منتقل شده‌اند، افزایش یافته است.
فعالان حقوق بشر خواستار توقف اجرای احکام باقی‌مانده و بازنگری مستقل در پرونده شده‌اند. آنان بر لزوم بررسی ادعاهای مربوط به شکنجه، اعترافات اجباری و رعایت حق برخورداری از دادرسی عادلانه تأکید کرده‌اند.
در زمان انتشار این گزارش، مقام‌های قضایی درباره وضعیت سایر محکومان پرونده میدان علیخانی اطلاعیه‌ای منتشر نکرده‌اند.
بررسی حقوقی پرونده بر اساس قوانین داخلی
قوانین جمهوری اسلامی ایران در سال‌های گذشته بارها به دلیل مغایرت با موازین دادرسی عادلانه و استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر، از سوی نهادهای بین‌المللی از جمله شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، گزارشگران ویژه، مجمع عمومی سازمان ملل و سازمان‌های حقوق بشری مورد انتقاد قرار گرفته است. با وجود این، حتی بر اساس قوانین داخلی جمهوری اسلامی نیز متهمان از حقوق مشخصی برخوردارند و مراجع قضایی موظف به رعایت اصول دادرسی عادلانه، حق دفاع، دسترسی به وکیل و تشریفات قانونی هستند. از این رو، عملکرد مقامات قضایی در هر پرونده علاوه بر معیارهای بین‌المللی، باید با قوانین داخلی نیز مورد ارزیابی قرار گیرد.
ابهامات حقوقی
در پرونده حاضر، گزارش‌های منتشرشده درباره اخذ اعترافات اجباری، اعمال شکنجه، محدودیت دسترسی به وکیل منتخب و ابهام در روند رسیدگی،  با اصول متعدد قانون اساسی و قانون آیین دادرسی کیفری در تعارض قرار می‌گیرد. اصل ۳۸ قانون اساسی هرگونه شکنجه برای گرفتن اقرار را ممنوع و اقرار حاصل از اجبار را فاقد اعتبار می‌داند. همچنین قانون آیین دادرسی کیفری بر حق برخورداری متهم از وکیل، حق دفاع و رسیدگی منصفانه تأکید کرده است.
موارد نقض قانون
موارد زیر می‌تواند از مصادیق احتمالی نقض قوانین داخلی باشد:
اعمال شکنجه یا فشار برای اخذ اعتراف؛
 استناد به اعترافات اخذشده تحت اجبار در روند رسیدگی؛
 محدود کردن دسترسی متهمان به وکیل منتخب؛
نقض حق دفاع مؤثر و رسیدگی بی‌طرفانه؛
 صدور و اجرای حکم اعدام با وجود ادعاهای مطرح‌شده درباره شکنجه و نقض دادرسی عادلانه؛
 عدم رسیدگی مؤثر به شکایت‌های مربوط به رفتار مأموران و روند بازجویی.
نقض حقوق بشر در رابطه با اعدام عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی
اجرای حکم اعدام دو تن از محکومان پرونده میدان علیخانی، در شرایطی که گزارش‌هایی درباره شکنجه، اعترافات اجباری و نقض اصول دادرسی عادلانه منتشر شده است، نگرانی‌های جدی درباره رعایت حق حیات، حق برخورداری از محاکمه عادلانه و ممنوعیت شکنجه ایجاد کرده است. همچنین بی‌اطلاعی از وضعیت سایر محکومان منتقل‌شده به سلول انفرادی، بر نگرانی‌ها نسبت به احتمال اجرای احکام بیشتر افزوده است.
مواد حقوق بشری مرتبط
ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق حیات، آزادی و امنیت شخصی؛
ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: ممنوعیت شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز؛
 مواد ۱۰ و ۱۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از محاکمه عادلانه و اصل برائت؛
 ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حمایت از حق حیات؛
 ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: ممنوعیت شکنجه و اجبار به اعتراف؛
ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق برخورداری از دادرسی عادلانه، وکیل و دفاع مؤثر؛
قواعد ماندلا: ممنوعیت شکنجه، حفظ کرامت زندانیان و الزام به رفتار انسانی با افراد محروم از آزادی.