کشته شدن
خامنه ای
در حملات نظامی امپریالیسم
آمریکا و دولت صهیونیستی و جنایتکار اسرائیل به مراکز سیاسی و نظامی، خامنه ای و
تعدادی از سران سپاه کشته شدند.
خامنه ای آخوندی که به یاری
رفسنجانی به ولی فقیهی جمهوری اسلامی رسید به تمامی آنچه قانون اساسی به عنوان
اختیارات و وظایف ولی فقیه تعیین کرده و بسی بیش از آنها و در نتیجه بسیار بیش از
خمینی، چنگ زد و عملا این قوانین را به نفع خود اجرا کرد ودر نتیجه ولی فقیه مطلق
العنان حکومت شد. فقیهی که حتی مجلس خبرگان را به اختیار خود در آورد.
در زمان ولایت فقیهی او سپاه پاسداران که به درخواست رفسنجانی وارد اقتصاد شده بودند بخش بزرگ اقتصاد ایران را از نفت و حمل و نقل و ارتباطات و منابع طبیعی و معادن و... زیر نفوذ و عمل خود قرار دادند و در کنار خامنه ای و بیت رهبری که بنیادهای اقتصادی کلانی را در اختیار داشت به رکن اصلی کشور تبدیل شدند.
این دو مجموعه یعنی رهبری و سپاه تمامی قدرت سیاسی و اقتصادی و فرهنگی را مال خود کرده و یک مجموعه ی واحد از رانت خوارترین و دزدترین و فاسد ترین و جانی ترین سرمایه داران آخوند - پاسدار بوروکرات را پدید آوردند.
آنها تقریبا از اواسط دهه ی
هفتاد هر صدای مخالفی را حتی از میان بخشی از حکومت یعنی دوم خردادی ها و بعدها
اصلاح طلبان خفه کردند و اکثریت همراهان دیرین خود را یا ترور کردند و یا به زندان
انداختند. موسوی و کروبی و تاج زاده از زمره ی این دسته ها بودند.
حکومت این دارودسته ی اختلاس گر
و فاسد و جنایتکار جز رکود و بحران و تورم و گرانی و نابودی زیرساخت ها و محیط
زیست و نیز خفقان سیاسی و فرهنگی چیزی برای کشور به بار نیاورد. خامنه ای تمامی
افراد جناح ها و باندهای دیگر از طبقه ی ارتجاعی حاکم را که صدایی دیگر سر می داده
و سهم خواهی می کردند تحمل نکرد و یک به یک آنها را از حوزه ی قدرت حذف و خانه
نشین کرد. خاتمی و احمدی نژاد و رفسنجانی و روحانی و حتی لاریجانی ها( که خامنه ای به دلیل
کمبود نیروهای حرفه ای و نیز در انزوا قرار گرفتن مجبور شد بخشا دوباره آنها به
ویژه علی لاریجانی را به کار گیرد) و نیز رئیسی( گرچه برخی خبرها حاکی از آن بود
که وی را دولت اسرائیل از جمهوری آذربایجان ترور کرده است) از زمره ی عناصر جناح
های طبقه ی حاکم بودند.
خامنه ای و سران پاسدارش تمامی جنبش های توده ها و تمامی طبقات خلق و ملی
و دموکرات و چپ را سرکوب خونین کرد و زنان و جوانان و ملیت های ساکن ایران و اقلبت
های مذهبی و از جمله اقلیت دراویش را به خاک و خون کشید. او بسیار کشت و به ویژه
در خیزش دی ماه امسال ده ها هزار نفر را در دو روز.
خامنه ای( و سران سپاه همچنین)
در سیاست اقتصادی اش با کشورهای امپریالیستی غربی و به ویژه اروپایی ها( انگلیس،
فرانسه و آلمان) انواع رابطه ی اقتصادی و بده و بستان داشت اما در سیاست به دلیل
ویژگی های جاه طلبانه و رفتارهای کج دار و مریز اش تا حدودی استقلال خویش را در
مقابل آنها به ویژخ آمریکا حفظ کرد. این امر موجب کشاکش های متوالی با کشورهای
امپریالیستی غربی به ویژه آمریکا شد.
خامنه ای تلاش کرد که در موازنه ی قدرت بین
المللی بیشتر پیرو امپریالیسم روسیه و دولت مرتجع چین گردد. اما به دلیل جاه طلبی
هایش که هدف گسترش مذهب شیعه و نیز گسترش حکومت های اسلامی را در منطقه خاورمیانه
و شمال افریقا دنبال می کرد نتوانست به زمره ی
بلوک امپریالیست روسیه در آید.
در نتیجه دولت های روسیه و چین در حالی که از وی برای برآورد
منافع اقتصادی خود و همچنین به عنوان کارتی در جدال های سیاسی شان با امپریالیست
های آمریکا و اروپا استفاده می کردند اما با آگاهی به جاه طلبی های او و باند حاکم
و بحران آفرینی های آنها در منطقه، برایشان آن جایگاهی را نداشت که در جدال هایش
با امپریالیست های غربی و دولت جانی اسرائیل به دفاع از وی و حکومت اش برخیزند.
خامنه ای برای تحقق جاه طلبی
هایش برای گسترش حکومت شیعی و حکومت های اسلامی در منطقه و یا حداقل حفظ بقای
حکومت ولایت فقیه در ایران، به تقویب نظامی و مالی و لجستیکی نیروهایی مانند حزب
الله لبنان و دولت حافظ اسد( که با وجود ریخت و پاش های خامنه ای در سوریه، برایش جایگاهی
قائل نبود و حتی در بازسازی سوریه پس از جنگ شرکت اش نداد) و حشد الشعبی عراق وحوثی
های یمن و دسته هایی در افغانستان و پاکستان پرداخت و بخش های مهمی از ثروت ملت
های ایران را به پای آنها ریخت تا مریدی شان را حفظ کند و با این امید که شاید این
ها در آینده خود دولت هایی شیعی یا اسلامی به پا کنند و یا حداقل از حکومت او در
ایران در مقابل امپریالیست ها دفاع کنند. با ضربات اسرائیل و آمریکا این ها یک به
یک یا نابود شدند و یا گوشه نشین و منفعل گشتند.
به این ترتیب خامنه ای و پیروان
شخص وی دارودسته های ابله حزب اللهی در این جهان تنها ماندند. مردم را کشتند و خلق
را به خون خود تشنه کردند. با امپریالیست های غربی درافتادند و آنها را به نقشه کشیدن
برای براندازی شان کشاندند. می خواستند میان تضادهای روسیه و چین با امپریالیست
های غربی بازی کنند و دست شان خوانده شد و به چیزی نگرفتندشان و در بزنگاه ها برای
شان تره ای خورد نکردند. گروه های نیابتی را سازمان دادند اما آن نتیجه ای را که می
خواستند از آنها بگیرند نگرفتند.
با این وصف، کشته شدن خامنه ای جز مشتی مغز شسته ی ابله بسیحی و حزب اللهی و «ارزشی» مردمی دیگر را ناراحت نکرده
و نخواهد کرد.
تنها خامنه ای و قدرت حاکم مساله نیست بلکه این که
جایگزین آن چه حکومتی است مهم است!
کشته شدن خامنه ای بی شک یک مرکز ثقل را در
حکومت ولایت فقیه از بین برده است. و این با وجود این است که خامنه ای این اواخر
بیشتر به شکل نمایشی و مترسکی در راس حکومت در آمده بود و کسی و باندی و جناحی جز
باند خودش و هسته ی سخت قدرت به سخنان اش و نصایح اش وقعی نمی نهاد.
اما مساله ی مهم از بین بردن خامنه ای و سران پاسدار و حتی سرنگونی حکومت نیست زمانی که اقدامی از سوی خود طبقات مردمی ایران و نتیجه ی یک انقلاب توده ای و با آگاهی از این نباشد که چه چیز قرار است به جای آن برقرار گردد:یک جمهوری دموکراتیک انقلابی کارگران و کشاورزان و زحمتکشان ویا یک جمهوری دموکراتیک لیبرالی ملی؟
ترامپ اگر با همین سران جمهوری اسلامی به گونه
ای کنار نیاید، که برخی از خبرها در مورد ادامه ی مذاکرات بر این گواهی می دهد که
می خواهد کنار بیاید، نه هوادار نخستین است و نه دومین. در ناگزیرترین حالت او یک
شاه نوکر صفت و حکومت استبداد سلطنتی را می خواهد، از آن نوع که 50 سال در ایران
حاکم بود و جنبش ها و خیزش ها و مبارزات فراوان برای سرنگونی آن بر پا شد و در
نهایت انقلاب توده ای 57 آن را پایین کشید.
مردم می توانند از کشته شدن
خامنه ای موجود جاه طلب فاسد و دزد و جنایتکار شاد شوند و شادمانی کنند، اما آنان
که خامنه ای و سران سپاه را کشتند و اگر چنانچه قرار باشد حکومت را سرنگون کنندآن
را سرنگون اش کنند، این کار را برای اینکه مردم ایران را خوشحال کنند و شادی بیاورند
انجام نمی دهند بلکه برای منافع خود انجام می دهند و این منافعی که برای آنها دارد
است که مردم ایران باید به آن پی ببرند:
آیا صرفا مساله ی هسته ای و موشک ها و نیروهای نیابتی است( که بیشترشان نابود شده
اند) و یا خیر منافعی استراتژیک را در ایران دنبال می کنند؟
طرح های آمریکا و
اسرائیل
از روز دوم جنگ و این گونه حمله
به مراکز اصلی سرکوب سپاه و گستره ی اهداف نظامی ای که مورد حمله قرار گرفته اند چنین
نیز بر می آید که هدف می تواند صرفا تضعیف هسته ی سخت قدرت و تغییر رهبران رده ی
نخست با رده های بعدی و به طور کلی جابجایی بخشی از حکومت با بخش دیگر یعنی به
ویژه با باندها و جناح هایی که هوادار مذاکره و آماده ی پذیرش شرط های آمریکاست نباشد
بلکه در صورت امکان سرنگونی حکومت و جایگزینی آن با حکومتی دست نشانده باشد.
از این سوی به نظر می رسد که این همه سرمایه گذاری به روی
دارودسته ی مزدور و فاشیست سلطنت طلب و این همه پشتیبانی دولت های امپریالیستی
آمریکا و اروپا صرفا برای فشار به جمهوری اسلامی نبوده است بلکه همچنین در صورت
وجود برخی شرایط برای جایگزینی هم بوده است.
رضا پهلوی فرمانده
ی کل عملیات نیروهای آمریکا و اسرائیل!؟
بخش مضحک قضیه اینجا خود را نشان می دهد که رضا
پهلوی این موجود نوکرصفت و سردسته ی فاشیست ها و فحاشان گویی که رهبری نیروهای نظامی آمریکا و
اسرائیل در دستان وی است برای مردم سخنرانی می کند و وعده می دهد که بزودی تکلیف
حکومت تعیین خواهد شد!
شورای موقت رهبری
تا زمانی که مجلس خبرگان تشکیل
جلسه دهد و ولی فقیه بعدی را انتخاب کند شورای موقت رهبری سکان رهبری حکومت ولایت
فقیه را در دست خواهد داشت. پزشکیان رئیس جمهور و محسنی اژه ای رئیس دستگاه قضایی
و علیرضا اعرافی عضو فقهای شورای نگهبان اعضای شورای موقت رهبری شده اند.
این که این شورا چقدر به چیزی گرفته شود روشن
نیست. امثال قالیباف و لاریجانی که هر دو از فرماندهان پاسداران بوده اند و نیز
دیگر سران پاسدار در قدرت حضور دارند.
سپاه و گرفتن قدرت
از تصمیماتی که در این یکی دو
روز گرفته شده است بر می آید که از دو وجه آخوندها و سپاه، این سپاه است که قرار
است تمامی امور کشور را در دست های خود قبضه کند. البته اگر بتوانند خود را از وضع
کنونی بیرون کشند!
تقسیم وظایف بین
آمریکا و اسرائیل
این احتمال هست که تقسیم کردن زدن مراکز سیاسی و
نظامی بین آمریکا و اسرائیل به این شکل که اسرائیل مراکز سیاسی و نظامی در مراکز
شهری مانند تهران را بزند و آمریکا مراکز نظامی در مناطق دیگر را صرفا به سبب
مسائل تکنیکی و تاکتیکی نظامی نباشد بلکه یک جنبه ی سیاسی نیز داشته باشد. احتمال
این است که اگر درب های مذاکره باز گردد سران جمهوری راحت تر بتوانند با آمریکا پشت میز مذاکره بنشینند.
مساله ی تداوم
مذاکرات
در این ارتباط خبرهایی دال بر
است که امروز پیغام هایی از جانب حکومت ایران، در مورد خواست مذاکره با ترامپ، با
واسطه ی عمان به ترامپ رسیده و ترامپ هم گفته با مذاکره موافق است!
اگر این خط دنبال شود و مانعی از جانب بخش هسته
ی سخت قدرت در ایران در پیش بردن آن به وجود نیاید آنگاه می توان احتمال داد که
حکومت ایران دست به عقب نشینی های بزرگی بزند و بخشی از طبقه ی حاکم بر ایران
موقعیت خود را حفظ کند.
مساله ی مهم
نیروهای دموکراتیک انقلابی و مترقی
نیاز بزرگ ما ائتلاف نیروهای
انقلابی چپ و ترقیخواه دموکرات و ملی جمهوری خواه است. این ائتلاف در حال حاضر باید
حداقل بر سر دو موضع یکی علیه حکومت جمهوری اسلامی و دیگری علیه سلطنت طلبان(
حکومت استبداد سلطنتی یا شاهی) و امپریالیست ها و دولت صهیونیستی اسرائیل باشد.
اگر ما نیروهای انقلابی چپ و دموکرات و مترقی بتوانیم با چنین
مواضعی چنین ائتلافی را به وجود آوریم می توانیم از یک سو در مقابل جمهوری اسلامی
و از سوی دیگر در مقابل امپریالیست ها و مزدوران سلطنت طلب شان تبدیل به نیرویی
شویم و امید به آینده را در تمامی طبقات مردمی ایران ایجاد کنیم.
گروه مائوئیستی راه سرخ
ایران
دهم اسفند 1404
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر