هرانا - روزهای هفدهم و هجدهم اعتراضات

 The 17th and 18th days of protests

تصاویر از سایت است

 تاریخ : ۱۴۰۴/۱۰/۲۵

روز هجدهم اعتراضات؛ تمرکز جهانی بر تلفات و بازداشت‌های گسترده در سایه انسداد ارتباطی
 روز هجدهم اعتراضات سراسری ایران در حالی سپری شد که در سایه قطع ارتباطات با جهان، آمارهای تجمیعی هرانا از ثبت ۶۱۷ تجمع اعتراضی در ۱۸۷ شهر کشور، بازداشت دست‌کم ۱۸٬۴۷۰ نفر و تأیید مرگ ۲٬۶۱۵ نفر حکایت دارد؛ وضعیتی که همزمان با کاهش شواهد میدانی قابل راستی‌آزمایی، نگرانی‌های بین‌المللی درباره ابعاد سرکوب را تشدید کرده است.
به گزاری خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز هجدهم اعتراضات سراسری ایران در شرایطی سپری شد که قطع ارتباطات ایران با جهان همچنان ادامه داشت و دسترسی به شواهد میدانیِ قابل راستی‌آزمایی، نسبت به روزهای اوج اعتراضات، محدود باقی ماند. در چنین فضایی، تمرکز تحولات این روز بیش از هر چیز بر تداوم انسداد ارتباطی، افزایش آمار تلفات و بازداشت‌ها در داده‌های تجمیعی، و تشدید واکنش‌ها و موضع‌گیری‌های بین‌المللی نسبت به وضعیت ایران قرار داشت.
با تداوم قطع اینترنت، امکان دریافت و صحت‌سنجی گزارش‌های میدانی از داخل کشور همچنان با اختلال جدی مواجه بود. در روز هجدهم، گزارشی قابل تأیید از ثبت تجمعات خیابانی تازه در دسترس قرار نگرفت؛ وضعیتی که می‌تواند هم بازتاب فروکش کردن اعتراضات خیابانیِ قابل مشاهده باشد و هم نتیجه مستقیم محدودیت‌های شدید ارتباطی و دشواری مستندسازی مستقل.
در همین حال، تمرکز رسانه‌ها و نهادهای ناظر بر پیامدهای انسانی و امنیتی اعتراضات باقی ماند. داده‌های تجمیعی نشان می‌دهد که اگرچه جریان اطلاعات میدانی کند شده، اما روند افزایش آمار تلفات، مجروحان و بازداشت‌ها همچنان ادامه دارد؛ امری که به‌ویژه در سایه قطع ارتباطات، نگرانی‌ها درباره پنهان ماندن ابعاد واقعی خشونت و سرکوب را تشدید کرده است.
در سطح بین‌المللی، واکنش‌ها در روز هجدهم ابعاد پررنگ‌تری یافت. رئیس‌جمهور ایالات متحده اعلام کرد به او «اطلاع داده‌اند» که کشتار و اعدام در ایران متوقف شده است؛ اظهاراتی که هم‌زمان با تداوم فضای امنیتی و گزارش‌های مربوط به افزایش تلفات، با تردید و واکنش‌های انتقادی همراه شد. هم‌زمان، برخی دولت‌های اروپایی با استناد به ارزیابی‌های امنیتی، سطح حضور دیپلماتیک خود در تهران را کاهش داده یا به شهروندانشان توصیه کردند ایران را ترک کنند.
در همین چارچوب، رئیس پارلمان اروپا نیز با انتشار پیامی خطاب به مردم ایران، از آنان خواست امید خود را از دست ندهند و بر حمایت نهادهای اروپایی از مطالبات حقوق بشری و مدنی تأکید کرد. هم‌زمان، مواضع انتقادی دولت‌ها و نهادهای بین‌المللی نسبت به سرکوب معترضان، قطع اینترنت و بازداشت‌های گسترده ادامه یافت و هشدارهایی درباره پیامدهای حقوق بشری این وضعیت مطرح شد.
آمار تجمیعی هرانا تا پایان روز هجدهم
بر اساس آمار تجمیعی هرانا تا پایان روز هجدهم اعتراضات، مجموعاً ۶۱۷ تجمع اعتراضی در کشور ثبت شده است. این تجمعات در ۱۸۷ شهر برگزار شده و تمامی ۳۱ استان کشور را دربر می‌گیرد.
در حوزه بازداشت‌ها، بازداشت ۱۸٬۴۷۰ نفر محرز شده است. همچنین شمار اعترافات اجباری پخش‌شده به ۱۰۵ مورد رسیده و ۲٬۰۵۴ مجروح با درجه جراحات بالا گزارش شده‌اند.

در بخش تلفات انسانی، مجموع جان‌باختگان تأییدشده ۲٬۶۱۵ نفر اعلام شده است. از این تعداد، ۲٬۴۳۵ نفر معترض بوده‌اند و مرگ ۱۳ کودک زیر ۱۸ سال نیز تأیید شده است. همچنین ۱۴ شهروند غیرنظامیِ غیرمعترض در میان جان‌باختگان ثبت شده‌اند. در سوی دیگر، ۱۵۳ نفر از نیروهای نظامی و حامی حکومت جان خود را از دست داده‌اند. افزون بر این، ۸۸۲ مورد مرگ دیگر همچنان در دست بررسی قرار دارد.

پیشینه کوتاه

اعتراضات سراسری از ۷ دی‌ماه آغاز شد و پس از رسیدن به اوج دامنه جغرافیایی در روزهای میانی، با اعمال قطع ارتباطات از سوی حکومت وارد مرحله‌ای شد که در آن گردآوری و راستی‌آزمایی مستقل داده‌های میدانی به‌طور ساختاری دشوارتر شده است. روز هجدهم نیز در امتداد همین وضعیت، بیش از آن‌که با نشانه‌های پررنگ تجمعات خیابانیِ قابل تأیید مشخص شود، با «انسداد ارتباطی»، «افزایش سنگین ارقام تجمیعی تلفات و بازداشت‌ها» و «تشدید فشار و واکنش‌های بین‌المللی» تعریف شد.

تاریخ : ۱۴۰۴/۱۰/۲۴

روز هفدهم اعتراضات ایران: تداوم قطع اینترنت، جهش آمارها و تشدید واکنش‌های جهانی
روز هفدهم اعتراضات سراسری ایران در شرایطی سپری شد که در سایه قطع ارتباطات ایران با جهان، دسترسی به شواهد میدانیِ قابل راستی‌آزمایی مانند روزهای قبل محدود باقی ماند. در چنین بستری، سه محور اصلی تحولات این روز برجسته بود: استمرار قطع سراسری اینترنت و محدود شدن امکان مستندسازی مستقل، جهش محسوس در ارقام تجمیعی تلفات و بازداشت‌ها بر اساس داده‌های هرانا، و موج پررنگ‌تر واکنش‌ها و اقدامات دیپلماتیک در سطح بین‌المللی.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، قطع ارتباطات در روز هفدهم همچنان به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های تعیین‌کننده بحران توصیف شد؛ خاموشی طولانی اینترنت نه‌تنها مسیر راستی‌آزمایی و انتقال تصویر دقیق از وضعیت داخل کشور را تنگ‌تر کرد، بلکه باعث شد بخش معناداری از اطلاعات با تأخیر، پراکنده، و با قابلیت تأیید محدود به بیرون برسد. در همین چارچوب، برخی نهادهای پایش اینترنت از ادامه‌دار شدن خاموشی در مقیاس چند روز خبر دادند و برخی مقام‌های اروپایی نیز این وضعیت را عاملی دانستند که می‌تواند امکان سرکوب را در «سکوت خبری» افزایش دهد.
در روز هفدهم اعتراضات، برخی رسانه‌ها همچنان از «ادامه اعتراضات» در ایران سخن گفتند، اما همزمان تصریح کردند که به دلیل قطع ارتباطات، امکان ترسیم تصویر دقیق از رخدادهای میدانی به‌شدت دشوار شده است.
در سطح بین‌المللی، واکنش‌ها در روز هفدهم صریح‌تر و پرحجم‌تر دنبال شد. دبیرکل سازمان ملل با اشاره به گزارش‌های مربوط به خشونت و استفاده بیش از حد از زور، خواستار خویشتنداری مقام‌های ایران و پرهیز از به‌کارگیری زور غیرضروری یا نامتناسب شد. در اروپا نیز مقام‌های ارشد اتحادیه اروپا ضمن محکوم کردن سرکوب خشونت‌آمیز، بر ضرورت آزادی بازداشت‌شدگان و بازگرداندن کامل دسترسی به اینترنت تأکید کردند. هم‌زمان گزارش‌هایی از احضار سفرای ایران در برخی پایتخت‌های اروپایی و انتقال اعتراض رسمی نسبت به سرکوب منتشر شد و برخی دولت‌ها از جمله فنلاند از احضار سفیر و بررسی اقدامات هماهنگ در چارچوب اتحادیه اروپا سخن گفتند.
در کنار این مواضع، برخی دولت‌ها توصیه‌های امنیتی و کنسولی خود را تشدید کردند. از جمله کانادا از اتباع خود خواست در صورت امکان و با رعایت ملاحظات ایمنی، ایران را ترک کنند و به مسیرهای زمینی جایگزین اشاره شد. همچنین گزارش‌هایی درباره کاهش سطح حضور دیپلماتیک یا خروج کارکنان غیرضروری برخی نمایندگی‌های خارجی در تهران منتشر شد.
در فضای سیاسی آمریکا نیز پیام‌ها درباره ایران ادامه یافت. رئیس‌جمهور ایالات متحده در پیام‌هایی خطاب به معترضان، بر ادامه اعتراض تأکید کرد و از «کمک در راه» سخن گفت؛ در برخی روایت‌های رسانه‌ای، این مواضع با گمانه‌زنی‌هایی درباره گزینه‌های سخت‌تر یا فشارهای گسترده‌تر همراه شد. هم‌زمان، برخی رسانه‌ها از مواضع تندتر بعضی چهره‌ها و مقام‌ها در قبال آینده حکومت ایران نیز گزارش دادند.
همزمان با این تحولات، «مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران» نیز با انتشار بیانیه‌ای، استفاده از نیروی مرگبار علیه معترضان را در بحبوحه قطع سراسری اینترنت محکوم کرد و نسبت به تشدید خشونت در سراسر کشور ابراز نگرانی شدید نمود. این مجموعه در بیانیه خود تأکید کرد قطع عمدی اینترنت، دسترسی به اطلاعات حیاتی، خدمات اضطراری و امکان مستندسازی و راستی‌آزمایی مستقل موارد نقض را مختل کرده و زمینه را برای تداوم استفاده مفرط از زور فراهم می‌کند. در این بیانیه بر لزوم توقف فوری استفاده از نیروی مرگبار، بازگرداندن دسترسی کامل به اینترنت، تضمین دسترسی بدون مانع به خدمات درمانی، و انجام تحقیقات مستقل، بی‌طرفانه و مؤثر درباره موارد نقض حقوق بشر تأکید شده و از جامعه بین‌المللی خواسته شده است برای پاسخگو کردن عاملان و جلوگیری از تداوم نقض‌ها اقدام کند.
این مجموعه همچنین اعلام کرد که در شرایط کنونی به مستندسازی و راستی‌آزمایی با بالاترین استانداردهای ممکن ادامه می‌دهد و در صورت تأیید اطلاعات، به‌روزرسانی‌های لازم را منتشر خواهد کرد.
آمار هرانا تا پایان این روز
بر اساس داده‌های تجمیعی هرانا تا پایان روز هفدهم، مجموعاً ۶۱۴ تجمع اعتراضی در کشور ثبت شده است. این تجمعات در ۱۸۷ شهر برگزار شده و تمام ۳۱ استان کشور را دربر می‌گیرد. در حوزه بازداشت‌ها، بازداشت ۱۸٬۴۳۴ نفر محرز شده است؛ همزمان ۹۷ مورد اعتراف اجباری پخش شده و ۱٬۱۳۴ مجروح با درجه جراحات بالا گزارش شده‌اند.

در بخش تلفات انسانی، مرگ ۲٬۴۰۳ معترض تأیید شده است. در میان جان‌باختگان، ۱۲ کودک (افراد زیر ۱۸ سال) نیز ثبت شده‌اند. همچنین ۹ شهروند غیرنظامیِ غیرمعترض (نه نظامی و نه معترض) در فهرست جان‌باختگان آمده‌اند. در سوی دیگر، ۱۴۷ نفر از نیروهای نظامی و حامی حکومت کشته شده‌اند که در این تعداد، دست‌کم پنج نفر غیرنظامیِ حامی حکومت بوده‌اند.
هرانا همچنین در حال بررسی ۷۷۹ مورد دیگر از گزارشات مربوط به جان باختگان احتمالی است.
در نهایت
روز هفدهم اعتراضات بیش از آنکه روز «گسترش خیابانیِ قابل مشاهده» باشد، روز تثبیت یک وضعیت پرریسک در سایه خاموشی ارتباطی بود. همزمان داده‌های تجمیعی هرانا از جهش قابل توجه در ارقام تلفات، بازداشت‌ها و مجروحان حکایت دارد. در سطح بین‌المللی نیز محکومیت‌ها و اقدامات دیپلماتیک شدت گرفت و توصیه‌های امنیتی برخی دولت‌ها برای خروج اتباع خود از ایران برجسته‌تر شد؛ در همین چارچوب، انتشار بیانیه مجموعه فعالان حقوق بشر نیز بر نگرانی‌ها از استفاده از نیروی مرگبار و پیامدهای قطع اینترنت بر امکان نظارت و پاسخگویی افزود.

درخواست هفت موجود زبون از ترامپ

Seven obedient creatures' request to Trump

هفت کنشگر سیاسی و فرهنگی با نام های محمد جواد اکبرین دین پژوه و روزنامه نگار، نازنین انصاری مدیر مسئول کیهان لندن، فواد پاشایی دبیر کل حزب مشروطه ایران، یزدان شهدابی سخنگوی شورای ملی گذار، شیرین عبادی حقوقدان، محسن مخملباف کارگردان سینما و عبدالله مهتدی دبیر کل حزب کومله کردستان به جناب ترامپ رئیس جمهور آمریکا نامه نوشته و عاجزانه از وی خواسته اند که به وعده ی خود در مورد نجات ملت ایران از شر خامنه ای عمل کند.

با این وصف گویا ترامپ باید ارتش امپریالیسم آمریکا که تا کنون ملت های زیادی را از شر خودکامگان و دیکتاتورها «آزاد» کرده است و ما نمونه های بسیار عالی  آن را در کشور خودمان ایران در کودتای 28 مرداد و در کشورهایی مانند ویتنام و اندونزی و شیلی و این سه دهه اخیر در افعانستان و عراق و سوریه و لیبی و مصر دیده ایم به کمک مردم ایران بقرستند و آنها را آزاد کند.

برخی از فرازهای نامه ی عاجزانه ی حضرات

برخی از فرازهای نامه ی این حضرات را به جناب ترامپ که در سایت های بوق های ارتجاع و امپریالیسم مانند اینترناشنال قرار داده شده است می خوانیم:

« حکومت ایران در روزهای اخیر به بیمارستان های حمله کرده، مجروحان را ربوده و مستقیم به بازداشتگاه ها اعزام کرده، از تحویل کشتته شدگان به خانواده ها جلوگیری کرده و با قطع اینترنت و ممانعت از پخش کامل اخبار به کشتار و سرکوب خود ادامه می دهد.» و:

« ما این فاجعه را 6 سال پیش نیز در آبان 98 تجربه کردیم که به کشتار بیش از 1500 نفر از شهروندان ایران دور از چشم جهانیان انجامید. اکنون نیز که متاسفانه تمام راه ها برای مهار سرکوب و نجات جان هموطنان مان به بن بست خورده، خروج از این وضعیت نیازمند کمک بین المللی است.» و همچنین:

« شما تا کنون سه بار وعده داده اید در صورتی که جمهوری اسلامی دست به کشتار معترضان بزند، به کمک مردم ایران خواهید آمد. اکنون وفت آن است که به اقدام خود علیه دستگاه سرکوب، به وعده خود عمل کنید و مانع از ادامه کشتار مردمی شوید که خواستار کرامت و عدالت و آزادی اند.»    

آیا اینها نماینده گان ملت ایران هستند؟

پرسش نخست این است که کدامیک از این افراد و تشکیلات ها دارای نفوذ در مردم ایران هستند و بر چه مبنایی به خود اجازه داده اند، خود را نماینده خلق ایران به شمار آورده و چنین تقاضایی از ترامپ رئیس جمهور یک کشور امپریالیستی متجاوز و جنایتکار بکنند؟!

آیا دولت آمریکا از شما نخواسته چنین نامه ای به وی بنویسید تا وی مجوزی هم برای اقدام خویش جور کرده باشد؟

روشن نیست که آیا شما خود بنا بر مشورت میان خود اقدام به نگارش این نامه کرده اید و یا اشاره ای از جانب دولت آمریکا دریافت کرده اید که برای حمله به ایران بهتر است که نامه هایی از این گونه هم به وی رسیده باشد؟

معنای «اقدام» از جانب امپریالیسم آمریکا چیست؟

 معنای «اقدام» از جانب ترامپ از بین بردن خامنه ای و سرکوب وی است و این یا با کودتا ممکن است و یا با حمله ی نظامی به ایران. حمله ی نظامی هم می تواند یک حمله سریع و زودفرجام و بمباران مکان های دستگاه سرکوب و کشتن تعدادی از آن ها باشد( همچون حملاتی که دولت صهیونیستی اسرائیل کرد) و یا حمله ی کامل تا تصرف پایتخت و یا برنامه هایی در همین حد و حدود که به هر حال باید به سرنگونی حکومت خامنه ای و استفرار حکومتی تازه بینجامد.

چنانچه امپریالیسم آمریکا چنین اقداماتی انجام دهد و موفق شود حکومت را سرنگون کند این نخست به دلیل درخواست شما و امثال شما و نیز برای آزادی مردم ایران نخواهد بود بلکه بنا به میل و ارزیابی از منافع استراتژیک خویش و برای به زیر سلطه ی سیاسی خود در آوردن آن و به چنگ آوردن منابع و مواد خام آن و ... خواهد بود.

 دوم این که چنین اقدامی بدون کشتار از مردم و ویرانی ممکن نخواهد بود که اکنون نمی توان گستره ی آن را حدس زد و تنها از موارد همانند چون افغانستان و عراق می توان برآوردی از آن داشت. سوم، حکومتی باب طبع خود را ترتیب داده و نوکر خود را که احتمالا رضا پهلوی خواهد بود در ایران بر سرکار خواهد آورد.

و چهارم که شما نیز آن را می دانید و تنها ریاکارانه آن را قید کرده اید، ترامپ و طبقه ی سرمایه داران امپریالیست و حریص آمریکا اجازه نخواهند داد در ایران « آزادی» و«عدالت»( برای مردم)  برقرار شود و«کرامت» انسانی محترم شمرده شود همان گونه که تا کنون اجازه نداده اند در هیچ کشوری که زیر سلطه شان قرار گرفته چنین شود.

دولت ترامپ دست به دستگاه سرکوب نخواهد زد!

جدا از این ها دولت ترامپ در صورت حمله به ایران و سرنگونی حکومت خامنه ای تنها بخشی از سران حکومت را از بین خواهد برد اما نه دست به دستگاه اطلاعات و حفاظت اطلاعات سپاه و نیروهای سپاه و بسیج خواهد زد و نه به دستگاه روحانیت و غیره و نه به اساس نظام اقتصادی حاکم. تنها سران طبقه ی حاکم و بافت آن را با آوردن مزدوران خودش از کشورهای غربی تا حدودی تغییر خواهد داد و در صورت مقبول بودن، نظام استبداد سلطنتی را دوباره برقرار خواهد کرد. این یعنی از حکومت ولایت فقیه آزاد شدن و به حکومت مرتجع و مزدور آمریکا گرفتار شدن. 

آیا اکثریت مردم ایران بر این باورند که تمام راه ها برای مهار سرکوب بسته است؟

حضرات می گویند که «تمام راه ها برای مهار سرکوب و نجات جان هموطنان مان به بن بست خورده،» و این در حالی است که تمامی خلق های ایران همچون جنبش «زن، زندگی، آزادی» و بسی سهمگین از آن و با تمام وجود دست به مبارزه ای متحد و گسترده و فرسابشی با حکومت زده اند. سرکوب خونین و کشتار گسترده ی اخیر را نباید به عنوان مرحله ی آخر مبارزه ی کنونی تصور کرد. حتی اگر توده ها در این مبارزه مجبور شوند دست به عقب نشینی زنند اما آنها در همین مبارزه ای که تا کنون هفده روز از آن می گذرد ضربات سنگین و وحشتناکی به حکومت زده اند و از این رو حکومت پس از این سرکوب خونین و مدتی تک و تاز، ناچار از عقب نشینی بزرگ دیگری خواهد شد. همان گونه که در جنبش «زن، زندگی، آزادی» چنین شد.

شرایط نامساعد جهانی

اگر اوضاع کنونی برای طبقه ی کارگر و کشاورزان و تمامی طبقات مترقی ایران سخت و دشوار است که هست و همین منجر به رنج ها و قربانیان بیشتری گشته است و می گردد این از یک سو به نبود یک رهبری انقلابی و مترقی ملی در داخل بر می گردد و از سوی دیگر نبود شرایط جهانی مساعد. در جهان نیروهای انقلابی و مترقی نه در حال تعرض بلکه در حال دفاع و مقاومت در مقابل هجوم نیروهای ارتجاع راست و فاشیست هستند.

اتکا به خود اساس کار و کوشش و مبارزه ی هر طبقه و هر خلق است 

اصل این است که هر ملتی باید در مبارزه اش برای سرنگونی حکومت مرتجعی که بر وی ستم می کند اتکا به خودش داشته باشد و کمک بین المللی باید برایش نقشی جانبی و مکمل داشته باشد.

«کمک بین المللی» نیز درخواست از کشورهای امپریالیستی( در بحث ما غربی) نیست که همه شان در روی کار آمدن این حکومت مرتجع و کثیف نقش داشتند و در مورد کشتارهای دهه ی شصت و به ویژه 67 سکوت کردند و پس از آن تا آنجا که توانستند جمهوری اسلامی را سرپا نگه داشتند و به طور کلی خود مسبب چنین وضعیتی و یا وضعیت های همانندی در کشور ما و کشورهای دیگر هستند بلکه درخواست از طبقه ی کارگر و توده های زحمتکش کشورهاست که اکنون هم بسیاری شان رویدادهای ایران را با نگرانی دنبال می کنند.

***

ما چنین افرادی را نه تنها شایسته ی نام نماینده گی برای ملت ایران نمی دانیم بلکه آن ها را مشتی خود فروخته ی مرتجع به شمار می آوریم. اگر حتی بخش هایی نه چندان زیاد از مردم ایران که اکنون به دلیل شرایط نامساعدی که برای انقلاب ایران و نیروهای انقلاب وجود دارد، مستاصل شده اند آنها را طرد نکنند، اگر سرنگونی حکومت به وسیله امپریالیسم آمریکا و اسرائیل صورت گیرد و پس از مشاهده ی عواقب آن، امثال آنها را به شدت طرد خواهند کرد.

گروه مائوئیستی راه سرخ

ایران

24 دی 1404

 

بیانیهٔ مشترک تشکل‌های کارگری - در همبستگی با خیزش‌های مردمی

 

بیانیهٔ مشترک تشکل‌های کارگری، بازنشستگان و تشکل‌های اجتماعی

Joint Statement of Labor, Pensioner and Social Organizations

In Solidarity with the Popular Uprisings

در همبستگی با خیزش‌های مردمی 

ما در یکی از سرنوشت‌سازترین مقاطع تاریخ معاصر خود ایستاده‌ایم. آنچه امروز در خیابان‌ها، اعتصابات و اعتراضات سراسری جریان دارد، تداوم خیزش ۱۴۰۱ است؛ خیزشی که با شعار " زن، زندگی، آزادی" آغاز شد و پرده از تبعیضات نهادینه، تحقیر سیستماتیک، سرکوب عریان و فقر ساختاری برداشت. این خیزش آشکار ساخت که جامعه دیگر حاضر نیست زیر بار این نظم ناعادلانه به زیست تحمیلی خود ادامه دهد.
سنگر حجاب فتح شد و اعلام کردیم که آپارتاید جنسی و جنسیتی را برنمی‌تابیم. اعلام کردیم از خرافه بیزاریم و کرامت انسانی را معامله نمی‌کنیم. وقتی پاسخ‌مان گلوله، زندان و اعدام بود، ایستادیم و با فریاد اتحاد، علیه فقر و فساد اعلام کردیم که تا پیروزی انقلاب ناتمام خود از پای نخواهیم نشست.
امروز، در وفاداری به همین عهد و میثاق، به خیابان آمده‌ایم و فریاد می‌زنیم:
آزادی، آزادی، آزادی.
امروز نه فقط برای نان، که برای زندگی؛ نه فقط برای بقا، که برای کرامت و شأن انسان و برای آینده‌ای انسانی به میدان آمده‌ایم.
گرانی افسارگسیخته کمر اکثریت مردم را شکسته است. دستمزدها و حقوق‌هایی که زیر خط فقر و سبد معیشت قرار دارند، خصوصی‌سازی‌های غارتگرانه، رانتخواری، وجود مافیاهای متعدد، سرکوب، زندان و اعدام و سیاست‌های جنگ‌افروزانه، زندگی مردم را به مرز فروپاشی کشانده است. جامعه به نقطهٔ جوش رسیده و اعتراضات سراسری بازتاب مستقیم این وضعیت بحرانی است.
بازاریان، به‌عنوان دماسنج این اقتصاد فروپاشیده، با اعتصاب خود به میدان آمده‌اند.
اعتراض امروز، اعتراض علیه یک قشر انگلِ میلیاردر است که زندگی مردم را به تباهی کشانده‌اند. مسئله صرفاً قیمت نجومی دلار یا گرانی نیست؛ مسئله کل ساختاری است که هر روز کرامت انسانی ما مردم را لگدمال می‌کند. همین وضعیت است که از نسل Z تا بازنشسته‌ای که هر روز فریاد می‌زند معیشت، منزلت، حق مسلم ماست، همگان را به خیابان کشانده است.
امروز ما کارگران، معلمان، پرستاران، بازنشستگان، دانشجویان، زنان و همهٔ مردم رنج‌کشیده، شهر به شهر به خیابان می‌آییم و فریاد آزادی و برابری سر می‌دهیم. تا کی فقر؟ تا کی بردگی؟ تا کی اسارت در چنگال پیمانکاران و مافیای آب، برق و بهداشت که در پیوند با باندهای قدرت هر روز فربه‌تر می‌شوند و زندگی مردم هر روز ویران‌تر؟
تا کی زندان، اعدام، فرمان حجاب و گشت‌های سرکوب؟
ما نه با مردم جهان سر جنگ داریم و نه نیازی به غنی‌سازی هسته‌ای و نیروهای نیابتی. این سیاست‌هاست که کمر مردم را شکسته است.
ما تشکل‌ها و امضاکنندگان این بیانیه، خود را بخش جدایی‌ناپذیر این خیزش سراسری می‌دانیم و همصدا با شعار زن، زندگی، آزادی، حمایت و همبستگی کامل خود را با مبارزات جاری مردم برای آزادی، رفاه، عدالت و کرامت انسانی اعلام می‌کنیم و بر نکات زیر تأکید داریم:
۱. متحد و یکپارچه در برابر سرکوب و کشتار حکومتی می‌ایستیم و در کنار خانواده‌های جان‌باختگان دادخواه هستیم. اعتراض حق ماست. برای آزادی تمامی بازداشت‌شدگان اعتراضات مردمی و همهٔ زندانیان سیاسی با تمام توان می‌کوشیم و خواهان "ایران بدون اعدام" هستیم.
۲. در حمایت از اعتصابات سراسری، همراه با خانواده‌های خود تجمعات را به مراکز شهرها می‌کشانیم و صف اعتراضات خیابانی را هرچه قدرتمندتر می‌کنیم.
۳. در برابر تلاش‌ها برای تفرقه‌افکنی، با شعارهای اتحاد، اتحاد، علیه فقر و فساد، و مرگ بر دیکتاتور صفوف خود را متحد می‌کنیم و همصدا با مردم زاهدان فریاد می‌زنیم: حالا وقت اتحاده، حالا وقت انقلابه.
۴. یارانهٔ هفتصد هزار تومانی پاسخ فقر تحمیل‌شده با دستمزدهای چندین بار زیر سبد معیشت نیست. از خزانهٔ خالی سخن نگویید. بودجه‌های نجومی نیروهای سرکوب، نیروهای نیابتی و نهادهای مذهبی ناکارآمد باید قطع شود. ثروت‌های میلیارددلاری آیت‌الله‌ها، آقازاده‌ها و باندهای حکومتی باید به مردم بازگردانده شود تا صرف زندگی مردم، کاهش هزینهٔ نان و بنزین و... شود.
۵. ما به هیچگونه رهبری نیاز نداریم و بار دیگر تأکید می‌کنیم خواست ما پایان دادن به یک قرن استثمار و استبداد و ساختن جامعه‌ای است که در آن یک اقلیت غارتگر از فراز سر مردم برای سرنوشت‌شان تصمیم نگیرد. تداوم قاطعانهٔ اعتراضات، گسترش اعتصابات، هوشیاری و اتحاد، ضامن پیشروی ما و تحقق آرزوهای سرکوب‌شده‌مان است. راهی را که انتخاب کرده‌ایم با قدرت ادامه می‌دهیم و با اتحاد و همبستگی خود به این بردگی، فقر، خفت و نابرابری پایان خواهیم داد.

۱- اتحاد بازنشستگان

۲- انجمن برق و فلز کرمانشاه

۳- اعدام نکنید

۴- دادخواهان

۵- شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت

۶- شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیررسمی نفت(ارکان ثالث)

۷- شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران

۸- ندای زنان ایران

۱۴ دی ماه ۱۴۰۴

حزب کمونیست ترکیه (م-ل) : ما به مبارزه خلق ایران درود می‌فرستیم!

Communist  Party of Turkey(M-L)

 

 We salute the struggle of the Iranian people

 

ما به مبارزه خلق ایران درود می‌فرستیم!

 
اعتراضاتی که از ۲۸ دسامبر در ایران آغاز شد و به سرعت در سراسر کشور گسترش یافت، دو هفته است که ادامه دارد. در ۱۳ روز گذشته حداقل ۶۵ نفر کشته و بیش از ۲۳۰۰ نفر دستگیر شده‌اند. گزارش شده است که اعتراضات در ۱۸۰ شهر در ۳۱ استان و در بیش از ۵۰۰ مکان رخ داده است. جمهوری اسلامی ایران صرفاً به حمله و کشتن مردم ایران بسنده نمی‌کند. به موازات این حملات، به قطع گسترده اینترنت متوسل می‌شود و تبلیغ می‌کند که «نیروهای خارجی» پشت اقدامات مردم ایران هستند و از طریق رسانه‌ها جنگ ضدانقلابی به راه می‌اندازد.
 
با وجود این حملات رژیم ارتجاعی ایران، مبارزات توده ها، به ویژه اعتراضات شبانه، گردهمایی ها در محله‌ها و شعار دادن از پشت بام‌ها، در بسیاری از شهرها ادامه دارد.
 
مبارزات خلق ایران چیز جدیدی نیست. در طول سی سال گذشته، پنج قیام بزرگ و مبارزات منطقه‌ای بسیاری برای تغییر رژیم رخ داده است. برای مثال، در کنار جنبش‌های سیاسی سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۹، اعتراضات شهری که در دسامبر ۲۰۱۶ در مشهد آغاز شد، به سرعت سیاسی شد؛ در نوامبر ۲۰۱۸، جنبشی که با تظاهرات علیه افزایش قیمت بنزین و هزینه‌های زندگی آغاز شده بود، به سرعت سیاسی شد؛ در سپتامبر ۲۰۲۲، اعتراضاتی که با قتل ژینا مهسا امینی آغاز شد، به قیام «ژن ژیان ئازادی» تبدیل شد.
 
اقدامات فعلی با اعتراضات بازاریان تهران علیه شرایط اقتصادی آغاز شد. بازاریان در اعتراض به افزایش قیمت دلار و کاهش ارزش ریال اعتصاب کردند. با این حال، این اعتراض و اعتصاب به سرعت به یک جنبش سیاسی تبدیل شد. سپس از طریق اعتراضات سیاسی دانشجویی گسترش یافت و متعاقباً به وسیله ی کارگران شهری (کارگران و نیمه پرولتاریای شهری، بیکاران، صاحبان مشاغل کوچک و غیره) پذیرفته شد و به یک خیزش سیاسی دموکراتیک تبدیل شد. این جنبش سیاسی به بسیاری از مناطق و شهرها، از جمله زاهدان و بخش‌هایی از استان کردستان (کرمانشاه و ایلام) گسترش یافت.
 
 
اشکال اصلی مبارزه در شهرهای بزرگ، متوسط ​​و کوچک، اعتصابات (از نظر مطالبات، که در حال حاضر عمدتاً صنفی و اقتصادی هستند) و گردهمایی ها و راهپیمایی‌های خیابانی (با ماهیت سیاسی) است که معمولاً با حملات نیروهای امنیتی رژیم ایران مواجه شده و به درگیری‌های خیابانی تبدیل می‌شوند.
 
شعارهای اصلی توده‌ها «گرانی بلای جان مردم است»، «فقر، فساد، گرانی، تا انقلاب ادامه می‌دهیم»، «مرگ بر دیکتاتور» و «مرگ بر خامنه‌ای» بود. این شعارها که ماهیت اقتصادی و سیاسی قیام را آشکار می‌کنند، با شعارهایی مانند «مرگ بر اراذل و اوباش نفرت‌انگیز»، «مرگ بر پاسداران» و «مرگ بر بسیچ» که علیه نیروهای امنیتی رژیم، پاسداران و بسیچ بود، همراه بودند.
 
در حالی که رژیم جمهوری اسلامی ایران مبارزه عادلانه خلق ایران را به عنوان «کار امپریالیست‌ها و صهیونیست‌ها» معرفی و جرم‌انگاری می‌کند، امپریالیست‌ها و صهیونیست‌ها تبلیغ می‌کنند که «طرفداران شاه» پشت اقدامات مردم ایران هستند. این یک دروغ بزرگ است. در این مرحله، دشمنان اصلی توده ها در درجه اول خامنه‌ای و سران سپاه پاسداران، روحانیون مرتجع در قدرت و کادر اصلی رژیم هستند. اینها سرمایه‌داران بوروکرات کمپرادور غارتگر، دزد، اختلاسگر، رانت‌خوار و مالکان بخش‌های کلیدی کشور مانند نفت، پتروشیمی، حمل و نقل و غیره و زمین‌داران بزرگ هستند. دشمنان دیگر توده ها هواداران سلطنت طلب امپریالیست‌ها هستند که در حال حاضر نقشی غیرعمده دارند.
 
مبارزه بسیار موجه و مشروع خلق ایران، از ملل، قومیت‌ها و باورهای مختلف، علیه رژیم جمهوری اسلامی، قدرت ایجاد رهبری انقلابی و کمونیستی خود را دارد. میراث و انباشت تاریخی غنی مبارزه طبقاتی که سال‌ها به وسیله ی زحمتکشان، به ویژه طبقه کارگر ایران، انجام شده است، به خوبی این واقعیت را اثبات می‌کند.
 

ما سرکوب اعتراضات گسترده و حملات رژیم جمهوری اسلامی ایران به مردم را محکوم می‌کنیم!

 

ما از اعتراضات و مبارزات عادلانه کارگران، زحمتکشان و سایر خلق‌های ستمدیده در ایران پشتیانی می کنیم!

 

زنده باد همبستگی بین‌المللی!

 

حزب کمونیست ترکیه - مارکسیست-لنینیست
 
دفتر بین‌المللی
 
ژانویه ۲۰۲۶

هرانا - روز شانزدهم اعتراضات

       شانزدهمین روز اعتراضات؛                                         The sixteenth day of protests

·                   ۱۴۰۴/۱۰/۲۳

تجمع خانواده‌های جان‌باختگان در بهشت زهرا و تداوم قطع کامل ارتباطات

خبرگزاری هرانا – در شانزدهمین روز اعتراضات سراسری ایران (دوشنبه ۲۲ دی‌ماه)، در حالی که قطع کامل اینترنت و تمامی مسیرهای ارتباطی کشور همچنان ادامه دارد و عملاً امکان دسترسی مستقل به اطلاعات را از بین برده، داده‌ها و مستندات تجمیعی نهادهای حقوق بشری از افزایش چشمگیر تلفات و بازداشت‌ها حکایت دارد.بر اساس آخرین آمار تأییدشده هرانا، تا این تاریخ ۶۴۶ نفر در جریان اعتراضات جان باخته‌اند که شامل ۵۰۵ معترض (از جمله ۹ کودک)، ۱۳۳ مأمور نظامی و انتظامی، یک دادستان و هفت شهروند غیرنظامیِ غیرمعترض می‌شود. افزون بر این، ۵۷۹ گزارش دیگر از مرگ افراد همچنان در دست بررسی قرار دارد. هم‌زمان، گزارش‌هایی از تجمع و شعاردهی خانواده‌های جان‌باختگان در بهشت‌زهرای تهران منتشر شده که نشانه‌ای از تداوم اعتراضات حتی در بستر سوگواری است؛ امری که در شرایط انسداد کامل ارتباطات، بر نگرانی‌ها درباره ابعاد واقعی سرکوب می‌افزاید.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پس از ۶۰۶ تجمع در ۱۸۷ شهر ایران، اعتراضات در شانزدهمین روز علیرغم قطع کامل ارتباطات ادامه دارد.
وضعیت ارتباطات؛ خاموشی کامل و انسداد اطلاعات
در روز شانزدهم اعتراضات، قطع اینترنت و تمامی مسیرهای ارتباطی وارد مرحله‌ای کم‌سابقه شده است. بنا بر گزارش‌های منتشرشده، خاموشی اینترنت از مرز ۱۰۰ ساعت عبور کرده و علاوه بر اینترنت ثابت و همراه، تماس‌های تلفنی و سایر ابزارهای ارتباطی نیز به‌شدت مختل یا عملاً قطع شده‌اند.
این وضعیت نه‌تنها اطلاع‌رسانی عمومی را متوقف کرده، بلکه فرآیند راستی‌آزمایی مستقل نهادهای حقوق بشری را نیز با محدودیت‌های جدی مواجه ساخته است. در چنین شرایطی، بخش قابل‌توجهی از اطلاعات موجود با تأخیر، از مسیرهای محدود و با ریسک بالا دریافت می‌شود و امکان ترسیم تصویری کامل و به‌روز از وضعیت میدانی به حداقل رسیده است.
آمارهای هرانا تا پایان روز شانزدهم
بر اساس آخرین داده‌های تجمیعی و راستی‌آزمایی‌شده هرانا تا پایان روز شانزدهم اعتراضات:
·                  ۵۰۵ نفر از معترضان جان باخته‌اند.
o                                     در میان آنان ۹ کودک (زیر ۱۸ سال) شناسایی شده‌اند.
·                  ۱۳۳ نفر از نیروهای نظامی و انتظامی کشته شده‌اند.
·                  ۱ نفر از وابستگان حکومتیِ غیرنظامی (دادستان) جان باخته است.
·                  ۷ نفر از جان‌باختگان شهروندان غیرنظامیِ غیرمعترض بوده‌اند.
بر این اساس، مجموع تلفات تأییدشده تا این تاریخ به ۶۴۶ نفر رسیده است.
همچنین هرانا ۵۷۹ گزارش دیگر از موارد مرگ دریافت کرده که همچنان در دست بررسی و راستی‌آزمایی قرار دارد.
در حوزه بازداشت‌ها نیز، با اتکا به داده‌های تکمیلی، شمار بازداشت‌شدگان تا این تاریخ به ۱۰٬۷۲۱ نفر رسیده است.
افزون بر این، تاکنون ۹۷ مورد اعتراف اجباری از بازداشت‌شدگان از سوی رسانه‌های رسمی یا نزدیک به حکومت منتشر شده است؛ روندی که از تداوم فشارهای امنیتی و قضایی بر بازداشت‌شدگان حکایت دارد.
تحولات میدانی شاخص؛ تجمع در بهشت‌زهرای تهران
از مهم‌ترین تحولات روز شانزدهم، انتشار گزارش‌ها و ویدئوهایی از بهشت‌زهرای تهران است. این گزارش‌ها نشان می‌دهد خانواده‌هایی که پیکر جان‌باختگان اعتراضات را تحویل گرفته یا عزیزان خود را به خاک سپرده‌اند، در محل دفن دست به تجمع و سر دادن شعارهای اعتراضی زده‌اند.
برگزاری چنین تجمع‌هایی در فضای امنیتی و در شرایطی که اینترنت و مسیرهای ارتباطی به‌طور کامل قطع است، نشان‌دهنده تداوم نارضایتی و اعتراض حتی در فضاهای مرتبط با سوگواری و مراسم تدفین است؛ امری که می‌تواند بیانگر پیوند عمیق میان اعتراضات خیابانی و دادخواهی خانواده‌های قربانیان باشد.
روایت رسمی حکومت و تشدید ادبیات امنیتی
هم‌زمان با افزایش آمار تلفات، مقام‌های جمهوری اسلامی و رسانه‌های حکومتی همچنان بر روایت «روایت جعلی» از سوی رسانه‌ها و نهادهای بین‌المللی تأکید دارند و مسئولیت خشونت‌ها را متوجه «عوامل خارجی»، «تروریست‌ها» و «اغتشاشگران» می‌دانند.
در همین راستا، تظاهرات حکومتی در برخی شهرها برگزار و از سوی عالی‌ترین مقامات نظام مورد تمجید قرار گرفته است. این در حالی است که هم‌زمان تهدیدها درباره برخورد «بدون ارفاق» با معترضان، فعالان، و حتی افرادی که به‌زعم مقامات «محرک» اعتراضات بوده‌اند، تشدید شده است.
واکنش‌ها و تحولات بین‌المللی در ۲۴ ساعت اخیر
در سطح بین‌المللی، روز شانزدهم اعتراضات با موج تازه‌ای از واکنش‌ها همراه بوده است:
·                  رهبران و مقام‌های اروپایی از شدت خشونت اعمال‌شده علیه معترضان ابراز «شوک» کرده و حکومت ایران را به ارائه «روایت جعلی» از وقایع متهم کرده‌اند.
·                  رئیس پارلمان اروپا از اعمال محدودیت بر ورود کارکنان دیپلماتیک و نمایندگان جمهوری اسلامی به ساختمان‌های این نهاد خبر داده است؛ اقدامی که نشانه‌ای از تشدید تنش دیپلماتیک میان اتحادیه اروپا و ایران تلقی می‌شود.
·                  برخی دولت‌های اروپایی از جمله فرانسه و سوئد، در پی وخامت اوضاع امنیتی، اقدام به تخلیه کارکنان غیرضروری سفارتخانه‌های خود در تهران کرده یا به شهروندانشان توصیه کرده‌اند خاک ایران را ترک کنند.
·                  دولت آلمان، فرانسه و ایرلند سرکوب «بیرحمانه و نامتناسب» معترضان را محکوم کرده و بر لزوم توقف فوری خشونت و بازگرداندن دسترسی به اینترنت تأکید کرده‌اند.
·                  در ایالات متحده، مقام‌های ارشد بار دیگر اعلام کرده‌اند که «گزینه‌های مختلف» در واکنش به تحولات ایران در حال بررسی است، هرچند هم‌زمان از تمایل به مسیر دیپلماتیک نیز سخن گفته شده است.
محدودیت‌های مستندسازی و ملاحظات امنیتی
قطع کامل اینترنت و انسداد ارتباطات، علاوه بر کاهش جریان اطلاعات، خطرات امنیتی جدی برای شهروندان، خبرنگاران و فعالان داخل کشور ایجاد کرده است. در چنین شرایطی، انتقال داده‌ها، تصاویر و ویدئوها با ریسک بالا انجام می‌شود و بسیاری از وقایع ممکن است هرگز به‌صورت مستند ثبت نشوند.
هرانا تأکید می‌کند که تمامی آمارهای منتشرشده، حداقلی و مبتنی بر داده‌های راستی‌آزمایی‌شده است و با توجه به شرایط موجود، احتمال افزایش قابل‌توجه این ارقام وجود دارد.
پس‌زمینه
اعتراضات سراسری ایران از ۲۸ دسامبر آغاز شده و امروز (۲۲ دی‌ماه) شانزدهمین روز خود را سپری می‌کند. از روز سیزدهم اعتراضات، حکومت ایران با اعمال قطع گسترده اینترنت و ارتباطات، عملاً کشور را در وضعیت خاموشی اطلاعاتی قرار داده است.
در این بستر، افزایش محسوس آمار جان‌باختگان، تداوم بازداشت‌های گسترده، انتشار اعترافات اجباری و اکنون تجمع خانواده‌های جان‌باختگان در بهشت‌زهرای تهران، تصویری نگران‌کننده از تشدید سرکوب و هم‌زمان تداوم مقاومت مدنی و دادخواهی ترسیم می‌کند.

کشتار گسترده توده ها در ایران

کشتار گسترده  توده ها در سراسر ایران به وسیله ی خامنه ای جنایتکار و سران پاسدار

The widespread massacre of masses throughout Iran by the criminal Khamenei and the leaders of the Islamic Revolutionary Guard Corps

جانیان ولایت فقیه با سلاح های جنگی به توده های بی سلاح شلیک کردند

در روزهای پنجشنبه شب و پس از قطع اینترنت جانیان حکومت ولایت فقیه با مسلسل و دوشکا و سلاح های سنگین دست به کشتار گسترده مردم در تمامی شهرهای بزرگ و کوچک زدند و بسیاری از توده های بی سلاح معترض و مبارز را کشتند.

علت اساسی این کشتار هولناک، گسترش شگرف و عمق یابی مبارزه ی توده ای در تهران و تمامی استان ها و شهرهای ایران بود. خامنه ای و سران پاسدار دچار وحشت و یاس شدند و کشتار کنونی جز از سر ترس و وحشت و قالب تهی کردن آنها از چیز دیگری نیست.

تعداد واقعی جانباخته گان هنوز مشخص نشده است اما شواهد و ارقامی که تنها از بیمارستان ها به بیرون درز می کند( شش هزار و ...) حکایت از آن دارد که تعداد واقعی بالاتر و رو به بیست هزار نفر و شاید هم بیشتر دارد. تصاویری که از داخل بیمارستان ها، سردخانه ها، سوله و محیطی باز در کهریزک و ... گرفته و پخش شده است - و  به احتمال زیاد از سوی خود نیروهای حکومت - اجساد خونین بسیاری را نشان می دهد که در کاورهایی گذاشته شده است.

اجسادی که دیده می شوند جز اجسادی است که دیده نمی شوند؛ یعنی اجسادی که به بیمارستان ها وسردخانه ها تحویل داده نمی شوند و یا دزدیدن اجساد از بیمارستان ها و سردخانه ها و ناپدید سازی اجباری آنها. 

گفته شده است که بسیار از گلوله ها به سر و گردن شلیک شده اند و با توجه به صحبت های عراقچی که گفته مردم اجسادی را به عده ای که او سپس آنها را « تروریست» ها خوانده تحویل داده اند که به بیمارستان برسانند و سپس آنها به سرشان تیرخلاص زده اند می توان این گونه دریافت که مزدوران سپاه و بسیجی به گردن و سر بسیاری از مجروحین از نزدیک شلیک و تیر خلاص زده اند. 

 در نهایت حکومت از مردم خواسته است که برای شناسایی بستگان خود به این مکان ها مراجعه و اجساد را شناسایی و تحویل بگیرند.

فرمان سرکوب خونین را خامنه ای صادر کرد

فرمان این سرکوب را خامنه ای جلاد صادر کرده و شورای امنیت ملی جمهوری اسلامی مورد شور و بررسی قرار داده و تایید کرده است و سپاه و بسیج عاملین اصلی اجرای آن بوده اند. کسانی که چهره شان بیشتر دیده می شود امثال شمخانی و رادان و محستی اژه ای و دادستان تهران هستند که مداوما توده ها را تهدید کرده اند، اما سران سپاه و بسیج و نیروهای اطلاعاتی و حفاظت اطلاعات سپاه و همچنین نیروهایی که از بیرون کشور آورده اند نقش اصلی را در اجرای این کشتار خونین داشته اند.

پزشکیان شریک جنایتکاران

در کنار این جانیان مسعود پزشکیان این فریبکار بزرگ قرار دارد که بخش هایی از مردم با امید به حل مشکلات شان به وی برای ریاست جمهوری رای دادند و حال که وی در کنار خامنه ای و سران سپاه و بسیج در کشتار توده ها نقش اجرا کرد درست همان دلایلی را برای این کشتار بیان می کند که تمامی سران جمهوری اسلامی بیان می کنند. به این ترتیب پزشکیان و اصلاح طلبان حکومتی که با مردم فریبی و ریاکاری توانستند رای بخشی از مردم را به کاندیدای خود اختصاص دهند در کنار خامنه ای در کشتار مردم قرار گرفتند.

چگونگی توجیه کشتار از سوی خامنه ای و سران حکومت

خامنه ای و سران پاسدار توده های مبارز را که به هزار زبان گفته اند حکومت کنونی را نمی خواهند به «اغتشاشگر» و «مزدور آمریکا و اسرائیل» و « تروریست» متهم کردند و این سان مجوز کشتار را برای خود صادر کردند.

شکلی از توجیه این کشتار این گونه بود که می گفتند اغتشاشگران به مساجد و امامزاده ها حمله کرده و آنها را به آتش کشیده اند. شکل دیگر آن این بود که گفته و می گویند «تروریست» هایی از بیرون آمده اند و هر دو هم معترضین و هم نیروهای امنیتی را کشته اند.

تغییر برخی از تاکتیک های حکومت پس از کشتار

 سیاست حکومت جنایتکاران طبق معمول« مدیریت رویداد» و« مهندسی بحران»است. کشتاری گسترده و خونین کرده و آنگاه بر خلاف گذشته و بر مبنای تغییر تاکتیک با «فرار به جلو» می آید و اجساد را در مناطقی قرار می دهد و از مردم می خواهد بیایند و اجساد بستگان خود را شناسایی کنند و سپس فیلم هایی با کیفیت بالا می گیرد و پخش می کند. در عین حال «سه روز عزای عمومی» اعلام می کند و قرار یک راهپیمایی برای  دوشنبه 21 دی می گذارد تا مردم بیایند و علیه «تروریست های آمریکایی و اسرائیلی» که هر دو هم مردم وهم نیروهای امنیتی را کشته اند شعار دهند!

 کل این قضیه ی«مهندسی» و «مدیریت» یک سیاست رذیلانه و یک شیادی تام و تمام است و بازی با احساسات توده هاست و و نه تنها نتایج مثبتی برای حکومت ندارد بلکه برعکس عواقب سنگینی نیز خواهد داشت. حکومت در طول خیزش «زن، زندگی، آزادی» بسیاری از شیوه های کثیف و پست فطرتانه را به کار بست اما سپس مجبور به عقب نشینی های بزرگ شد.

 و اما مردم، آنها به ویژه پس از خیزش بزرگ «زن، زندگی، آزادی» با این شیادی ها و ریاکاری های سوخته و« فرار به جلو»های رذیلانه آشنا شده و نه تنها توجهی به آن نمی کنند بلکه به خشم و نفرت شان می افزاید و کینه شان را از حکومت بیشتر می کند.  

توده ها در سوگ عزیزان خویش - می کشم می کشم آنکه برادرم کشت!  

توده های مردم حال به خاکسپاری عزیزان خویش پرداخته و در سوگ آنها مراسم و آیین های گوناگون برپا می کنند.

در تصاویری که از این سوگ ها منتشر شده نه تنها اثری از یاس و سرخوردگی در چهره های مردم یعنی آنچه خامنه ای و سران پاسدار دنبال آن هستند، دیده نمی شود بلکه برعکس عزمی جزم دیده می شود که به بهترین وجه خود را در شعارهایی مانند« می کشم می کشم آنکه برادرم کشت» و «مرگ برخامنه ای» و خطاب به جانباخته گان« با غیرت باغیرت» نشان می دهد.

 این گونه کشتارها که شاه نیز آنها را در طول انقلاب 57 و به ویژه در 17 شهریور 57 در میدان ژاله تهران انجام داد موجب نمی شود که توده عقب بکشند، همان گونه که کشتارهای پنج جنبش بزرگ پیشین و بسیاری جنبش ها در سه دهه ی اخیر مانع تداوم جنبش و انقلاب نشد.  توده ها و تمامی طبقات مردم ایران عزم خویش را برای سرنگونی حکومت خامنه ای و سران پاسدار جزم کرده اند و هیچ نیرویی نمی تواند اراده و عزم آنها را برای سرنگونی این حکومت جنایتکار بشکند و به تسلیم تبدیل کند.

ما خود را با تمامی توده های مردم ایران در اندوه از دست دادن فرزندان مبارزمان، این دلاور زنان و مردان نبرد و جنگ بزرگ علیه غارت و ستم که با خون خود درخت انقلاب را آبیاری کردند همدرد و شریک می دانیم.

ما ایمان داریم که خون این عزیزان اراده ی طبقه ی کارگر، کشاورزان و تمامی توده های زحمتکش و ستمدیده و تمامی طبقات انقلابی و ملی و مترقی ایران را برای سرنگونی این حکومت جنایتکار و فاسد و دزد و ساختن ایرانی نو، قوی تر و نیروی ویرانگر آنان را سهمگین تر و بُرنده تر خواهد کرد.

مرگ بر خامنه ای

مرگ بر جنایتکاران پاسدار و بسیجی

مرگ بر روحانیون حکومتی

زنده باد انقلاب

برقرار باد جمهوری دموکراتیک خلق به رهبری طبقه ی کارگر

گروه مائوئیستی راه سرخ

22 دی 1404

بیانیه ی تفصیلی ما در مورد کشتار روزهای 18 و 19 حکومت جنایتکار و... و نقش آن در تکامل مبارزه ی طبقاتی در ایران در آینده ی نزدیک در سایت قرار داده خواهد شد.