همبستگی برای جمهوری و دموکراسی در ایران - نامه به وزير دفاع بلژیک در اعتراض به دعوت از رضا پهلوی

آقای تئو فرانکن، وزیر دفاع محترم بلژیک!

رونوشت به:

 آقای بارت دی وور، نخست وزیر محترم بلژیک،

آقای ماکسیم پروو، معاون نخست وزیر و وزیر محترم امور خارجه بلژیک،

خانم والری وان پیل، رئيس محترم حزب NVA،

بلگا، آژانس خبری رسمی بلژیک.

 

از این که نسبت به رژیم ضد بشری و مخالف پیمان جهانی حقوق بشر در ایران، بی تفاوت نیستید و همیشه علیه آن موضعگیری می کنید، بسیار سپاسگزاریم.

اما از شما درخواست می کنیم که در جهت درست تاریخ و دیپلماسی بیاستید و به طور واقعی از استقلال، دموکراسی، لائیسیته، حکومت مردم بر مردم، مردم سالاری و نه یک حکومت موروثی ارباب و رعیتی پادشاهی که نوع دیگری از سیستم ولایت فقیه آیت الله ها است، پشتیبانی کنید.

شما از آقای رضا پهلوی، نماینده هواداران دیکتاتوری پدر ایشان دعوت کرده اید که در مدرسه نظامی برای افسران عالی رتبه بلژیکی در باره جنگ و وضعیت خاورمیانه و ایران سخنرانی کند.

جای تاسف است که به جای دعوت از هم وطنان ایرانی تبار ـ بلژیکی خودتان، کسی را دعوت می کنید که از کودکی نه در ایران و خاور میانه بوده و نه صلاحیت و دانش نظامی دارد.

آخرین رسوایی که ایشان به بار آوردند، دعوت از ترامپ و نتانیاهو به بمباران مدارس، ساختارهای بنیادی، کارخانه ها، راه ها، فرودگاه ها، پل ها، پالایشگاه ها، انستیتو پاستور و کشتار مردم بود.

خاورمیانه، اسرائیل و اروپا به صلح پایدار و همزیستی مسالمت آمیز و دوستی نیاز دارند و نه به جنگ.

شما و حزبتان در بلژیک از فدرالیسم دفاع می کنید، اما ایشان و سلطنت طلبان ایرانی، هر فرد و هر حزب فدرالیست را تجزیه طلب خطاب کرده و بدترین تهمت ها را زده و حتی شعار مرگ بر فدرالیست ها می دهند.

 بلژیک مهد دفاع از حقوق بشر و از مخالفان سرسخت اعدام است، اما همسر رضا پهلوی و طرفدارانش در غرب شعار مرگ بر همه گرایش ها و احزاب مخالف خود می دهند و می خواهند سازمان مخوف ساواک را بازسازی کنند، وای به روزی که در ایران به قدرت برسند.

مبارزه برای آزادی و دموکراسی در ایران حاصل تلاش گروه‌های گوناگون اجتماعی، فرهنگی، زبانی و سیاسی است. زنان، جوانان، کارگران، دانشجویان، روزنامه‌نگاران، زندانیان سیاسی، خانواده‌های جان‌باختگان و سراسر ایران کثیرالمله در زیر شعار «زن، زندگی، آزادی»، در این مبارزه نقش دارند. معرفی یک فرد در خارج کشور به‌عنوان نماینده آنان، توهین بزرگی به ملت مبارز ایران است.

ما به عنوان بخش کوچکی از ایرانی تباران کشورهای اروپای، به ویژه بلژیکی، از شما می خواهیم در تصمیم خود بازنگری کرده و این دعوت را لغو نمایید. 

کسانی که در دور و بر شما هستند و از شما خواسته اند تا رضا پهلوی را به منظور کارشناس نظامی و جنگی دعوت کنید، قصد تبلیغ برای او دارند تا بگویند که رضا پهلوی تنها نماینده مردم ایران می باشد و دولت بلژیک هم او را به رسمیت شناخته است.

ما، هم وطنان اروپایی و بلژیکی شما توصیه می کنیم، لطفن این کار را نکنید و به اعتبار دوستی های دو ملت بزرگ ایران و بلژیک لطمه نزنید.

با احترام

همبستگی برای جمهوری و دموکراسی در ایران 

 

​امضاکنندگان:

​جریانات بزرگ و ائتلاف‌های فراگیر:

۱. همبستگی فراگیر برای آزادی و برابری در ایران

​جبهه متحد بلوچستان – ایران (جمهوریخواهان)

​جنبش جمهوريخواهان دموکرات و لائيک ايران فدرال

​حزب اتحاد بختیاری و لرستان

​حزب تضامن دموکراتیک اھواز

​حزب دمکرات کوردستان ايران

​حزب سبزهای ايران

​حزب مردم بلوچستان

​سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران

​شورای آزادی‌خواهان سوسياليست

​شورای همکاری ترکمن صحرا (شامل: خيزش ملى، سازمان فرهنگى و سياسى، و شوراى همبستگى)

​کومه‌له زحمتکشان کوردستان

​گروه ۲۵ شهریور

​نهاد همبستگی جمهوری‌خواهان

​۲. کنگره ملیت‌های ایران فدرال

​جبهه متحد بلوچستان – ایران (جمهوری‌خواهان)

​جبهه مردم بلوچستان

​شورای همبستگی ترکمن‌صحرا

​حزب اتحاد بختیاری و لرستان

​حزب تضامن دموکراتیک الاهواز (عربستان)

​حزب دمکرات کردستان ایران

​حزب کومه له کوردستان ایران

​سازمان مردمی کُرمانج (کردهای خراسان)

​حزب مردم بلوچستان

​کانون سیاسی فرهنگی آذربایجان

​حزب دموکرات آذربایجان

​سازمان فرهنگی و سیاسی ترکمن‌صحرا

​احزاب، گروه‌ها، سازمان‌ها و نهادهای مدنی:

​۳. آسوی زن کورد – انجمن زنان کومەلە

۴. انجمن زنان ایرانی-آلمانی کلن

۵. حزب حیات آزاد کردستان – پژاک

۶. حزب دمکرات ایران آزاد

۷. حزب دمکرات مسیحی ایران

۸. حزب کومه له کوردستان ایران

۹. حقوق بشر بلوچستان

۱۰. جمعیت کردهای مقیم فرانسه

۱۱. سازمان جوانان پیشرو

۱۲. سازمان حقوق بشری هانا

۱۳. سازمان خبات کردستان ایران

۱۴. شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران

۱۵. شورای ایرانیان شهر کلن (هواداران مقاومت)

۱۶. شورای برگزاری آکسیون‌ها در هلند

۱۷. تلاشگران راه آزادی-هامبورگ

۱۸. کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی

۱۹. کنشگران حقوق بشر ایران

۲۰. همبستگی جمهوری‌خواهان و دموکراسی‌خواهان ایرانی در بلژیک

۲۱. هانای روژلات

به سکوت پایان می دهیم - شورای هماهنگی فرهنگیان ایران

 بیانیه 

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

بخش اول

به سکوت در برابر شوراشکنان فرصت طلب، تخریب‌گران و دروغ‌سازان مدعی مبارزه پایان می‌دهیم.

« دانستن، حق ویژه‌ی ابطال ناپذیری است که سبب گسترش کنجکاوی و زمینه‌ساز کنش رهایی بخش می‌شود».

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، به عنوان یکی از نهادهای فراگیر، موثر و مستقل در تاریخ معاصر ایران، نزدیک به سه دهه فعالیت صنفی و مدنی خود، برای آموزش رایگان و همگانی، دستمزد عادلانه، مبارزه با آموزش ایدئولوژیک، حق ایجاد تشکل‌های مستقل از قدرت، مخالفت با پولی شدن آموزش، برابری جنسیتی در امر آموزش، عدالت در آموزش و از بین بردن تبعیض بین مرکز و حاشیه، ایجاد فرصت‌های برابر برای رشد و شکوفایی و تحرک اجتماعی بین دانش‌آموزان، خصوصا حوزه دختران و زنان، دفاع همه جانبه از مناطق محروم و فقیر، دفاع از آموزش به زبان مادری، نفی اعدام و ایستادن در کنار مردمان محروم و تحت ستم در جنبش‌های اجتماعی؛ با وجود انواع برخوردهای قهری حاکمیت، همچنان بر مواضع حق طلبانه و آزادیخواهانه‌ی خود ایستاده است، و این مبارزه رهایی بخش را با پشتوانه‌ی فرهنگیان، دانش‌آموزان، تشکل‌های مستقل و حمایت مردم ادامه خواهد داد.

طی سال‌ها ایستادگی برای عدالت و آزادی، قدرت حاکم بواسطه‌ی مخالفت ذاتی با جامعه مدنی مستقل و مطالبه‌گر، سیاست‌های بازدارنده‌ی خود را به دلیل ناتوانی در عملی ساختن مطالبات قانونی جنبش معلمان بکار گرفته، که همان سرکوب و خشونت تمام عیار بوده است.

زندانی کردن کم سابقه فعالان صنفی، اخراج ده‌ها معلم در نقاط مختلف کشور، تبعید، دستگیری‌های فله‌ای، ساختن سناریوهای کاذب، سلول‌های انفرادی، مهاجرت‌های تحمیلی، فشار بر خانواده‌ها، غیر قانونی اعلام کردن تشکل‌های صنفی، فشار شرم‌آور حراست‌ها و انواع ضربه‌های پیدا و پنهان، بهایی بوده و هست که فعالان صنفی فرهنگیان و شورای هماهنگی پرداخته‌است.

با ایستادن و تداوم فعالیت و مبارزه، و وجود تنگناها و سرکوب‌های گسترده؛ واضح و طبیعی است که قصوراتی در تصمیم گیری‌های این نهاد ایجاد شود و نقادی و مخالفت افراد و گروههای مختلف را متوجه آن سازد.

بنابراین شورای هماهنگی با گشودگی و اندیشه‌ای باز، خود را ساختاری صلب و مصون از انتقاد و مخالفت نمی‌داند، انتقاد را سرمایه‌ی وجودی خود دانسته و برای بالندگی و استمرار فعالیت‌هایش به آن نیازمند است و هیچگاه به خود قدسیت نبخشیده است، بلکه ریشه در نقد دارد و حیات خود را از آن می‌گیرد. اصولا تکثر اندیشه، زیربنای ساختار شوراست و یکدست سازی را مغایر با فلسفه‌ی تفکر شورایی تلقی می‌کند.

اما این بدان معنا نیست که شورای هماهنگی چشم بر روی کین‌توزی‌ها، حسادت‌ها، ترور شخصیت و تخریب خصمانه فعالان صنفی صادق و مبارزی که علی‌رغم تحمل انواع خشونت‌ها و محرومیت‌ها به مبارزه در راستای عدالت آموزشی ادامه می‌دهند، ببندد و سکوت اختیار کند.

بارها از سوی افراد، گروه‌ها، کانال‌های به اصطلاح فرهنگی و نوچه‌های نابالغ آنها تهمت‌ها، دروغ ها، روایت‌های ساختگی و‌ کذب و سناریوهایی همسو با نیروهای امنیتی علیه فعالان شناخته شده‌ای همچون: محمود بهشتی لنگرودی، اسکندر لطفی، محمد حبیبی، جعفر ابراهیمی، شیوا عاملی راد و ... منتشر شده است.

که تجربه نشان داده سکوت مصلحت اندیشانه در دفاع به موقع و قاطع از آنان، نه تنها از دامنه‌ی تخریب نکاسته، بلکه راه را برای حملات مشابه علیه دیگر کنش‌گران صنفی هموار کرده است.

این اعمال نابخردانه و فرساینده بر اساس نقد افراد آگاه به مسائل تشکیلاتی رهایی بخش نیست، بلکه رویه‌ای خصمانه، همسویی عامدانه با نیروهای سرکوب برای نابودی و اضمحلال نهادی مستقل و خود بنیاد است که پایه‌های آن بر ستونهای راستی، شفافیت، اخلاق‌مداری و فداکاری برای فرهنگیان و دانش آموزانی بنا شده است که آینده‌ی آنان به سبب سیاست‌های اقتصادی فقر آفرین و تبعیض‌گرا قربانی می‌شود.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، با اقتدار و به پشتوانه‌ی سالها مبارزه و ایستادن کنار مردم، راسخ و مصمم اعلام می‌کند:

«من بعد در برابر هر فرد، گعده، کانال و بلوکی که با سیاست تخریب، اقدام کین‌توزانه‌ای صورت دهد موضع گیری می‌کند و با قاطعیت و بدون لکنت زبان، حقایق و واقعیت‌ها را جهت روشنگری افکار عمومی افشا خواهد کرد.»

این بیانیه در این جا خاتمه پیدا نمی‌کند و در مطالب بعدی صریح و شفاف شقاوت‌ و نادانی اصحاب دروغ، تدلیس و فریب را برملا خواهیم ساخت.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

۱۴۰۵/۰۸/۰۹