پیام علی نجاتی، کارگر بازنشسته سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه به گردهمایی پنجم ژوئن در ژنو

آزادی طبقه کارگر تنها به دست خود این طبقه میسر است

با درود به رفقای عزیز 

قبل از هر چیز، جا دارد و وظیفه خودم دانستم که یادی بکنم از زنده یاد پرویز قلیچ خانی. پرویز قلیچ خانی نه تنها بازیکن فوتبال بود بلکه یک مبارز انسان شرافتمندی بود که تمام هم و غم خودش را هم در دوران قبل از انقلاب و هم بعد از انقلاب در اختیار طبقه کارگر گذاشت و شرافتمندانه فعالیت صادقانه‌ای داشت و بدون هیچ چشم‌ داشتی، بدون هیچ نگاهی به اطراف که بدنبال این باشه که از اون تعریف یا تمجیدی بکنن. پرویز قلیچ خانی در کنار کارگران ایستاد و تا آخرین روز همراه کارگران بود. امروزبه عنوان یک کارگردیروز و بازنشسته امروز خواستم یادی بکنم از پرویز قلیچ خانی. امیدواریم که همه ما بتوانیم حد اقل از اون اندیشه ها و اندوخته های پرویز قلیچ خانی در خدمت مبارزات طبقاتی خود و زندگی و مبارزه طبقاتی داشته باشیم یادش گرامی و همیشه جاودان باد پرویز قلیچ خانی انسانی شرافتمند و دوستدار توده زحمتکشان بود .

با درودهای گرم و رفیقانه به همه تشکلهای کارگری وتمامی مبارزان راه رهایی طبقه کارگرکه به مناسبت یکصدمین کنفرانس سازمان جهانی کار در شهر ژنو گرد هم آمده اید، گرد همایی شما تاکیدی بر ضرورت اتحاد طبقاتی سراسر کارگران جهان و یادآور این حقیقت است که آزادی طبقه کارگر تنها بدست این طبقه امکان پذیر است.

رفقا، نظام سرمایه داری و لجام گسیختگی و یکه تازی بار سنگین بحرانهای سرمایه داری را بردوش کارگران و زحمتکشان انداخته است. یک نمونه مشخص جنگ چهل روزه ای است که بر کارگران و توده های مردم ایران تحمیل شد. طبقه کارگر ایران سالهاست به درجه غیر قابل تحملی از این بحرانها آسیب میبیند. ساختار سیاسی حاکمیت سرمایداری ابتدائی ترین حقوق انسانی را از کارگران و توده زحمتکش سلب کرده و فروپاشی اجتماعی را به وجود آورده است. سرکوب کارگران، زنان، دانشجویان، روشنفکران، فعالان حقوق اقلیت های ملی، منع فعالیت طرفداران حقوق بش،ر برقراری سانسو، قطع اینترنت و بی خبری شیوه عام در ایران است که بی وقفه تحقق می یابد.

تورم، فقر، گرانی، بیکاری، اخراج از کار و پایین بودن سطح دستمزدها شیوه های قانونی و رایجی هستند که مجلس و دولت با تصویب قوانین ضد انسانی و ضد کارگری برزحمتکتشان جامعه تحمیل میکنند. هر گونه اعتراض به وضع موجود زیر عنوان اختلال در امنیت کشور جرم تلقی میشود. حق تشکل و ایجاد سندیکاها و یا اتحادی های کارگری و مبارزه برای قوانین بنیادین کار از توی دستگاهای قضایی جرم تلقی میگردند. جمهوری اسلامی با عنوان یکی از اعضای سازمان جهانی موظف به رعایت کنوانسیون های بنیادین این سازمان از جمله آزادی تشکل ها و پیمان های جمعی است. اما هرگز تصمیمات کنوانسیونها، مقاوله نامه ها و قوانین بنیادین کار را رعایت نکرده و برای آنها کوچکترین احترام و الزامی قائل نبوده است. لیکن با عنوان هشدارها و آگاه گری های فعالان و تشکلهای کارگری مستقل ایران نهادهای وابسته مانند کانون عالی شورای اسلامی کار، نمایندگان خود را به جای نمایندگان مستقل و باقی تشکلهای کارگری به کنفرانس سالانه سازمان جهانی کار میفرستد. ما خواهان شرکت نمایندگان واقعی و مستقل کارگران ایران در این سازمان هستیم.

 مستحکم با اتحاد طبقاتی کارگران همه کشورهای جهان 

جمعه ١۵ خرداد ١۴٠۵

علی نجاتی فعال کارگری و کارگر بازنشسته سندیکای هفت تپه