بیانیه گروهی از دانشگاهیان و ... جنگ را فوراً متوقف کنید!

در سایه تنش‌های دیرینه و متقابل میان جمهوری اسلامی ایران، ایالات متحده و اسرائیل، ایران بار دیگر در میانه مذاکرات هدف سنگین‌ترین حملات نظامی اسرائیل و آمریکا قرار گرفته است. این حملات که ناقض اصول تثبیت‌شده حقوق بین‌الملل هستند، ادعا می‌شود با هدف تضعیف، وادارسازی یا سرنگونی حکومت انجام می‌شوند. با این حال، پیامدهای آن‌ها شامل ویرانی گسترده، آسیب به زیرساخت‌های حیاتی کشور و افزایش تلفات غیرنظامیان بوده است.

از منظر ما که بر موضع «نه به جنگ و نه به جمهوری اسلامی» تأکید داریم، این درگیری یک شر مطلق است. این جنگ نه دموکراسی به ارمغان می‌آورد و نه امنیت و رفاه برای مردم. این درگیری در راستای منافع ایالات متحده و اسرائیل شکل گرفته است. انسانیت زیر آوار بمباران‌ها مدفون شده و زندگی میلیون‌ها انسان بی‌گناه — که پیش از این نیز زیر سرکوب و خشونت جمهوری اسلامی رنج می‌بردند — اکنون در معرض ویرانی بیشتری قرار گرفته است. کشته شدن کودکان در یک مدرسه در میناب و حمله به بیمارستان‌ها، مراکز درمانی، پالایشگاه‌ها و دیگر اماکن غیرنظامی نشان می‌دهد که ادعای «هدف‌گیری دقیق» و صرفاً نظامی، چیزی جز دروغ نیست؛ چرا که در عمل به مرگ کسانی می‌انجامد که هیچ نقشی در این منازعات ندارند.

در کنار این تجاوزات، سیاست‌های جمهوری اسلامی — از آغاز تاکنون — از طریق سرکوب حقوق شهروندان، کشتار معترضان، گفتمان ضدغربی، شعارهای حذف اسرائیل، ماجراجویی‌های منطقه‌ای و حمایت از نیروهای نیابتی که ارتباطی با منافع ملی ایرانیان ندارند، به یکی از منابع اصلی بی‌ثباتی در منطقه بدل شده است. حکومتی که حتی در میانه جنگ و پس از کشتارهای هولناک ژانویه نیز به تهدید مردم خود ادامه می‌دهد، نمی‌تواند مدعی دفاع از آنان یا پیگیری صلحی عادلانه و پایدار باشد.

تقابل این دو سیاست متضاد در نهایت به درگیری‌ای انجامیده که با حملات جمهوری اسلامی به کشورهای همسایه گسترش یافته، سراسر منطقه را دربر گرفته و امنیت مردم ایران و کل منطقه را تهدید می‌کند. با این حال، نباید فراموش کرد که مسئولیت اصلی آغاز این جنگ بر عهده ایالات متحده و اسرائیل است.

ما، امضاکنندگان این بیانیه که از گذار دموکراتیک در ایران حمایت می‌کنیم، قاطعانه جنگ را به‌عنوان ابزاری برای حل‌وفصل اختلافات بین‌المللی رد می‌کنیم. ما بر حق مردم ایران برای تعیین سرنوشت خود و تحقق تغییرات سیاسی در داخل کشور — نه از طریق مداخله خارجی — تأکید داریم. از همگان می‌خواهیم به صداهایی مستقل برای صلح و دموکراسی بدل شوند. این صدا نه حامی تجاوز، اشغال، سرکوب یا اقتدارگرایی است، بلکه در کنار مردمی می‌ایستد که زیر آوار جنگ و سیاست‌های ویرانگر حکومتی رنج می‌برند.

ما از جامعه جهانی، نهادهای بین‌المللی صلح و حقوق بشر، رسانه‌ها، دولت‌ها و نیروهای سیاسی مترقی می‌خواهیم که سکوت نکنند و هرگونه حمایت مستقیم یا غیرمستقیم از جنگ را محکوم کنند. در عوض، باید از ابتکارات صلح حمایت کرده و با بهره‌گیری از تمامی ابزارهای سیاسی و دیپلماتیک، به‌سرعت برای توقف جنگ، جلوگیری از گسترش آن و پایان دادن به حملات نظامی اقدام کنند. حفاظت از جان انسان‌ها — به‌ویژه کودکان و گروه‌های آسیب‌پذیر — باید بر هرگونه ملاحظه سیاسی یا نظامی مقدم باشد. بیمارستان‌ها، مدارس و خانه‌ها باید به پناهگاه‌های امن تبدیل شوند. همچنین افزایش فشارهای بین‌المللی برای آزادی زندانیان سیاسی که جانشان در خطر است و ممکن است نخستین قربانیان اقدامات تلافی‌جویانه حکومت باشند، امری حیاتی است.

تنها از طریق توقف فوری جنگ از سوی هر دو طرف، پایبندی به قواعد بین‌المللی، بازگشت به دیپلماسی و راه‌حل‌های سیاسی، و اتخاذ رویکردهای انسانی می‌توان چرخه مرگبار کنونی را متوقف کرد. چنین راه‌حلی می‌تواند آینده‌ای را ممکن سازد که در آن امنیت، صلح، آزادی و کرامت انسانی قربانی رقابت‌های قدرت نشوند. در این راستا، شکل‌گیری گسترده‌ترین اراده جهانی علیه جنگ یک ضرورت فوری است.

امضاکنندگان: *

آنجلا وای. دیویس، محقق و فعال، ایالات متحده
ارواند آبراهامیان، استاد بازنشسته، کالج باروک، دانشگاه نیویورک، ایالات متحده
گیلبرت آشکار، استاد مطالعات توسعه و روابط بین‌الملل SOAS، دانشگاه لندن، بریتانیا
استفان آر. شالوم، استاد بازنشسته علوم سیاسی، دانشگاه ویلیام پترسون، ایالات متحده
رابین دی. جی. کلی، استاد برجسته تاریخ، UCLA، ایالات متحده آمریکا
گرگ آلبو، دانشیار علوم سیاسی، دانشگاه یورک، کانادا
سم گیندین، استاد بازنشسته علوم سیاسی، دانشگاه یورک، کانادا
کوین اندرسون، استاد برجسته جامعه شناسی، دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا، ایالات متحده آمریکا
سوزان باک-مورس، استاد برجسته فلسفه سیاسی، مرکز تحصیلات تکمیلی، دانشگاه شهری نیویورک (CUNY)، ایالات متحده آمریکا
دن لا بوتز، هیئت تحریریه نیو پالیسی، ایالات متحده آمریکا
مهرداد درویش پور، دانشیار، دانشگاه مالاردالن، سوئد
کاظم کردوانی، استاد بازنشسته جامعه شناسی، آلمان
حسن اعتمادی، روزنامه نگار، سوئد
هدایت متین دفتری، حقوقدان، مدافع حقوق بشر، فرانسه
اصغر رستگار، دانشکده پزشکی دانشگاه ییل، ایالات متحده آمریکا
فرهاد نعمانی، استاد بازنشسته، دانشگاه آمریکایی پاریس، فرانسه
سهراب بهداد، استاد اقتصاد، دانشگاه دنیسون، ایالات متحده آمریکا
توماس هریسون، سیاست جدید، ایالات متحده آمریکا
حسن حکیمیان، استاد اقتصاد، SOAS، دانشگاه لندن، انگلستان
هایده مغیثی، استاد بازنشسته جامعه‌شناسی، دانشگاه یورک، کانادا
سعید رهنما، استاد بازنشسته جامعه‌شناسی، دانشگاه یورک، کانادا
تانیا داس گوپتا، استاد جامعه‌شناسی، دانشگاه یورک، کانادا
محمدرضا نیکفر، مدرس فلسفه سیاسی، ایران آکادمیا (هلند)، آلمان
مهرداد وهابی، استاد اقتصاد، دانشگاه سوربن پاریس نورد،
عاطف کوبرسی، استاد بازنشسته اقتصاد، دانشگاه مک مستر، کانادا
ونونا گیلز، استاد بازنشسته انسان‌شناسی، دانشگاه یورک، کانادا
ثابت ای.جی. عبدالله، استاد تاریخ، دانشگاه یورک، کانادا
مارک گودمن، استاد بازنشسته جامعه‌شناسی، دانشگاه یورک، کانادا
مجتبی مهدوی، استاد علوم سیاسی، دانشگاه آلبرتا، کانادا
هانیه بهمن‌پور، وکیل حقوق بشر، کانادا
نانسی هولمستروم، استاد بازنشسته فلسفه، دانشگاه راتگرز، ایالات متحده آمریکا
دن فیشر، هیئت تحریریه نیو پالیسی، ایالات متحده آمریکا
فوزیه احمد، دانشیار جامعه‌شناسی، دانشگاه میامی، اوهایو، ایالات متحده آمریکا
آرنگ کشاورزیان، دانشیار مطالعات خاورمیانه، دانشگاه نیویورک (NYU)، ایالات متحده آمریکا
ناصر مهاجر، مورخ، پژوهشگر، فرانسه
مهناز متین، پژوهشگر، نویسنده، فرانسه
نیره توحیدی، استاد مطالعات جنسیت و زنان، دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، نورتریج، ایالات متحده آمریکا
علی اکبر مهدی، استاد جامعه شناسی، دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، نورتریج، ایالات متحده آمریکا
محسن کدیور، محقق مطالعات اسلامی؛ استاد پژوهشی مطالعات اسلامی، دانشگاه دوک، ایالات متحده آمریکا
منصور فرهنگ، دیپلمات سابق ایرانی؛ استاد روابط بین‌الملل (بازنشسته)، کالج بنینگتون، ایالات متحده آمریکا
مسعود کارشناس، استاد اقتصاد، SOAS، دانشگاه لندن، بریتانیا
کاظم علمداری، جامعه‌شناس، محقق دانشگاهی و نویسنده، ایالات متحده آمریکا
اشکان بهزاد، آهنگساز، نوازنده پیانو و مدرس موسیقی، مدرسه موسیقی منهتن، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
اسفندیار منفردزاده، آهنگساز، موسیقیدان، ایالات متحده آمریکا
شهرام همایون، روزنامه‌نگار، مجری رسانه و بنیانگذار تلویزیون کانال یک
بهاره دهکردی، نویسنده، محقق، ایالات متحده آمریکا
استنلی هلر، مدیر، ترویج صلح پایدار، ایالات متحده آمریکا
پویا گرامی، مدرسه کار و مطالعات شهری CUNY، ایالات متحده آمریکا
تایلر اولسن، دانشگاه شهری نیویورک (CUNY)، ایالات متحده آمریکا
فاطمه حقیقت‌جو، محقق دموکراسی و حقوق بشر؛ نماینده سابق مجلس ایران در آمریکا
علی افشاری، تحلیلگر سیاسی، فعال، آمریکا
دانشگاه شهر متیو ماوتارلی نیویورک (CUNY)، ایالات متحده آمریکا
لورا آلتینسوی، مرکز تحصیلات تکمیلی، دانشگاه شهر نیویورک (CUNY)، ایالات متحده آمریکا
Saira Rafie، دانشگاه شهر نیویورک (CUNY)، ایالات متحده آمریکا
ایرج عشقی، محقق، مرکز ژنوم نیویورک، آمریکا
رضا گوهرزاد، روزنامه نگار و مفسر سیاسی، ایالات متحده آمریکا
پروین اردلان، نویسنده، روزنامه نگار، فعال حقوق بشر، سوئد
علیرضا بهتویی، استاد جامعه‌شناسی، دانشگاه سودرتورن، سوئد
کارل اولریک شیروپ، استاد بازنشسته، دانشگاه لینشوپینگ، سوئد
دیانا مولیناری، استاد مطالعات جنسیتی، دانشگاه لوند، سوئد
اریک اولسون، استاد فلسفه، دانشگاه استکهلم، سوئد
آنیکا رابو، استاد بازنشسته انسان‌شناسی اجتماعی، دانشگاه استکهلم، سوئد
اینگرید اسر، استاد جامعه شناسی، دانشگاه گوتنبرگ، سوئد
هاکان تورن، استاد جامعه شناسی، دانشگاه گوتنبرگ، سوئد
فتانه فراهانی، استاد قوم شناسی، دانشگاه استکهلم، سوئد
سهیلا یزدان پناه، مدرس ارشد جامعه شناسی، دانشگاه سودرتورن، سوئد
شهلا علیاری، مدرس ارشد مددکاری اجتماعی، دانشگاه سودرتورن، سوئد
Angelika Sjöstedt، دانشیار، مطالعات جنسیتی، دانشگاه سوئد میانه، سوئد
مگنوس گرانبرگ، مدرس ارشد، دانشگاه مید سوئد، سوئد
Karin K. Flensner، مدرس ارشد، دانشگاه غرب، سوئد
زهرا باقری شاد، مطالعات جنسیتی، دانشگاه Åbo Academi، فنلاند و سوئد
پرستو فروهر، هنرمند، هنرهای تجسمی و هنر سیاسی، آلمان
فرج سرکوهی، نویسنده، روزنامه نگار، منتقد ادبی، آلمان
منیره برادران، نویسنده، مدافع حقوق بشر و زندانی سیاسی سابق آلمان
آرش سرکوهی، نویسنده، روزنامه‌نگار، آلمان
حسن یوسفی اشکوری، الهی‌دان، محقق، مفسر سیاسی، آلمان
میهن روستا، فعال حقوق زنان و نویسنده، آلمان
الیزابت آبندروت، محقق تاریخ اجتماعی و مقاومت ضد نازی، آلمان
هربرت کرام آبندروت، معلم بازنشسته دبیرستان (مدرسه لیبیگ فرانکفورت)، آلمان
مدرسه مصطفوی، موزه ایالتی بادن، کارلسروهه، آلمان
یان کیتمن، روزنامه‌نگار و خبرنگار سابق در امور ترکیه و ایران، آلمان
بهروز خلیق، فعال سیاسی، آلمان
مهدی فتاپور، فعال سیاسی، آلمان
ژاله وفا، فعال سیاسی و نویسنده، آلمان
همایون مهمنه، فعال سیاسی و جمهوری‌خواه، آلمان
اصغر ایزدی، فعال سیاسی و نویسنده، آلمان
آزاده کیان، استاد جامعه‌شناسی و مطالعات جنسیتی، فرانسه
سعید پیوندی، استاد جامعه‌شناسی آموزش، دانشگاه لورن، فرانسه
بابک کیا، همبستگی سوسیالیستی با کارگران ایران، فرانسه
هوشنگ سپهر، سردبیر ایران اکو و فعال، فرانسه
شهرام قنبری، فعال سیاسی و نویسنده، فرانسه
آلن بارون، عضو اتحادیه کارگری، فرانسه
تقی روزبه، تحلیلگر سیاسی، نویسنده و متفکر چپ‌گرا
محسن یلفانی، نمایشنامه‌نویس و نویسنده، فرانسه
هادی خرسندی، طنزپرداز، نویسنده، بریتانیا
رندا عالمی، مدرس اقتصاد، SOAS، دانشگاه لندن، بریتانیا
نالینی ویتال، مدرس اقتصاد، کالج دانشگاهی لندن (UCL)، بریتانیا
لوسیا کولا، محقق، SOAS، دانشگاه لندن، بریتانیا
عنایت فانی، روزنامه‌نگار و تحلیلگر سیاسی، بریتانیا
ریچارد پارنکات، استاد موسیقی‌شناسی سیستماتیک، دانشگاه گراتس، اتریش
بهروز بیات، متخصص انرژی هسته‌ای و فیزیکدان، اتریش
شهره زمینی، فعال حقوق زنان و نویسنده، اتریش
حسن نایب هاشم، پزشک و مدافع حقوق بشر، اتریش
توماس وایت، عضو، شبکه اروپا در Solidariteit met Oekraïne، بلژیک
منصوره شجاعی، فعال حقوق زنان، محقق، هلند
بهزاد کریمی، فعال سیاسی و نویسنده، هلند
مهدی نوربخش، استاد ارشد امور بین‌الملل و تجارت، دانشگاه علوم و فناوری هریسبورگ، ایالات متحده آمریکا
آذر ملوحجیان، نویسنده و مترجم، سوئد
مزدک لیماشی، فعال سیاسی، سوئد
مهدی ابراهیم زاده – فعال سیاسی (آلمان)

* وابستگی‌ها صرفاً جهت شناسایی
نسخه فارسی توسط بیش از ۳۵۰ نفر از دانشگاهیان، روزنامه‌نگاران، وکلا و فعالان حقوق بشر ایرانی در نقاط مختلف جهان امضا شده است.